Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het groote, lichte, gewelfde vertrek, dat zeer hoog van verdieping was, ontving een geheimzinnig gedempt licht door eene rij vensters met gekleurd glas, die dicht onder de zoldering waren aangebracht. De halve zaal vormde eene, met tapijt bekleede verhooging, met lage, zijden rustbanken langs de drie wanden. Op drie muurtafels stonden drie ouderwetsche Europeesche pendules zonder wijzers of slinger. Op de rustbanken lagen een paar witte, geborduurde dekjes van de soort zooals in Europa hare tantes voor den Kerstavond werkten, omstreeks veertig jaren geleden. De wanden waren met fraai stukadoorwerk versierd; met prachtige mozaïken en onnoozele schilderijen, waarop een boom en een huis te zien waren, maar nooit een mensch of dier. Yan een nabijgelegen Derwisch-klooster kon men de schelklinkende muziek-instrumenten hooren en het dreunen der dansende Derwischen, daarbij hun ééntonig en benauwend: „Hu! — hu! — hu!"

De beide dikke vrouwtjes overstelpten hare bezoekster met vleiende toespraken in het Arabisch. Nelly verstond er geen woord van, maar uit hare gebaren begreep zij de' bedoeling. Zij trok haar laarsjes uit en ging de verhooging op, voorzichtig hare- voeten op het Perzische tapijt neerzettend.

Zoodra zij met hare beide gastvrouwen op de middelste rustbank plaats had genomen, vertoonde zich de Wachter der Leliën met een groot, rond, zilver-verguld

Sluiten