Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

den nacht buiten doorbrengen. Dan behoefde hij niet in het donker naar huis te rijden; buitendien werden de stadspoorten 's avonds gesloten.

Harven was van oordeel dat zij ook wel, onder Emin's geleide, een uitstapje van eenige dagen naar Baalbeck konden maken. Emin weigerde dit echter beslist. Zijn aanwezigheid m de stad was noodig en hij, de Arabier zag volstrekt niet in welk genot er te vinden was in noodelooze en doellooze inspanning, vermoeiende dagreizen, en slechte herbergen 's nachts.

„Maar, zeide Harven, „een Arabier zit immers gaarne te paard?"

Hierop antwoordde Emin:

„God heeft den mensch zoo geschapen, dat hij zitten

kon, om hem gelegenheid tot rusten te geven; niet

opdat hij zittend, van de eene plaats naar de andere zou worden gehotst."

Dus bleef het bij 't besluit; en zij reden nog dienzelfden namiddag, met Emin, naar Salaihye.

Toen de kleine karavaan langs het Servische consulaat voorbij trok, stond Blumenbach achter het houten hekje van het uitgebouwde gedeelte, in zijne handen te wrijven. Lachend zeide hij:

„Ik wist wel, dat dit de goede manier was om

monsieur Emin voor een paar uren uit de buurt te • brengen."

In zijn ambt van Servischen consul had hij een

Sluiten