Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vele, onzinnige Harems, gleed van Damaskus over 't gelaat van den haastig voorbij loopenden voetganger. Die adem was verzadigd van besmettelijke stoffen, die hem een hevige, Asiatische koorts aanjoegen: zijne polsen begonnen sneller te kloppen en door zijn hoofd kruisten allerhande wilde Oostersche fantasiën. Als hij dichter was, dan zou het hem gaan als Tannhauser, na dien nacht in de Venusberg. Ook waar men dit volstrekt niet verwachtte, zouden deze fantasiën in flikkerende vlammen uit zijne verzen opgaan, tot schrik en verbazing zijner eenvoudige toehoorders en lezers.

Nu was Blumenbach voorzeker geen dichterlijke natuur, maar toch overweldigde op dit oogenblik ook hem die koorts, steeg hem naar het hoofd en wekte honderd verlangens en begeerten in hem.

Hij dacht eraan, dat hij Nelly vaak 's avonds voor haar venster had zien staan, zooals zij haar stralende, groote oogen met een eigenaardige uitdrukking op de droomerige stad hield gericht. „Als ik eene dochter van dien leeftijd had, of een jong vrouwtje," dacht hij, „zou ik ze nooit mede nemen naar den Oriënt. Immers eene ontkiemende neiging, eene verliefdheid, moet hier onvermijdelijk op een ongehoorde wijze tot ontwikkeling komen. Hier, in het huis aan de linkerhand, woont eene vreemde Engelsche dame, die op een goeden dag ook door die koorts werd aangegrepen; zij werd verliefd op een Beduiën. De oude gek wilde zich niet aan haar

Sluiten