Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Het beteekent niets. Maar de buik is zeer gevoelig. Wij zullen een bruispoeder nemen en dan een lavement geven."

Bij dit laatste woord werd de Kadi woedend. Hij richtte zich op in een zittende houding en maakte met zijne hoogopgeheven handen gebaren van groote verontwaardiging, wanhoop en toorn.

De kamerdienaars trachtten hem tot kalmte te brengen en op een snssenden toon, alsof zij een driejarig kind vooi zich hadden, mompelden zij:

„Wij nemen eenvoudig een weinig warm water en oog. Daarna zal de Effendi weer het volle genot van gezond te zijn smaken."

Maar de Kadi bleef boos, hij scheen te denken dat na dit vreeselijke, niets ter wereld hem meer genoegen zou kunnen doen. Blumenbach vond nu waarlijk, dat de ' schrijvers van alle tijden den man die onder de pantoffel zijner vrouw zit, belachelijk maakten, groot gelijk hadden. Want een man die zijne vrouw over hem den baas laat spelen i s belachelijk," redeneerde Blumenbach zeer wijsgeerig; „en als een man niet belachelijk is dan laat hij niet den baas over zich spelen; dat is een zekere waarheid."

Een neger bracht een stuk zeep en een tinnen bak met warm water.

Blumenbach stak zijn vinger in het water en verklaarde dat het nog te warm was; men moest het

Sluiten