Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

raakte kromme mes, om de schouders geslagen had, ten einde het op die wijze mede naar huis te nemen.

Het was alsof „de Halve maan", het lachend symbool van den Islam, juist een plaatsje had uitgezocht op het Minaret, om in de stilte van den nacht het fraaie zandsteenen monument van den Stichter der Christelijke Geloofsleer te versieren. Het was alsof „de Halve maan" gezegd had:

..De Profeet der bekoorlijke vruchtboomgaarden van Nazareth, de Oosterling, zoude, als hij stond waar ik nu sta, zeker het beklagenswaardige volk, in welks midden hij geboren werd, in bescherming nemen tegen het leelijke, koolzwarte gelaat, dat, aan een Medusahoofd gelijk, alles een ontzettenden schrik aanjaagt, waar het zich ook vertoont.

In de colonnade tusschen de beide plaatsen voor Emin's huis hing een lantaarn van hoorn, wier geelachtig licht de gefronste en sombere aangezichten der Arabieren op mummiën deed gelijken.

Indien Emin's gasten Westerlingen geweest waren, dan zouden zij angstig hebben rondgeloopen, ijverig redeneerende over de dingen die komen zouden. Ten laatste zou éen op de tafel hebben geklopt en de anderen gedwongen hebben tot eene raadpleging, waarbij een ieder die iets wilde in het midden brengen, eerst om „het woord" vragen moest. Op die wijze zouden zij tot een beslissing gekomen zijn, die de slotsom van de

Sluiten