is toegevoegd aan uw favorieten.

Endymion

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

delijkheid; hun vurig verlangen, om het beste en het edelste, dat sluimert in hun, van vader en moeder geerfd, bloed, aan den dag te brengen. Wij noemen hen groot en alles aan en in die mannen is ook grootsch. Hun leed is groot, hunne inspanning en hunne offervaardigheid. Ook hunne gebreken zijn bij enkelen zoo groot, dat zij misdadig worden; en zelfs hunne teleurstellingen en misrekeningen zijn grooter dan die van gewone menschen; daarom zijn zij dubbel zwaar te dragen, soms verpletterend zwaar.

Langzaam verliepen de uren met de golven \ an t woestijnzand in oostelijke richting. Zij hieven de kleurlooze nieuwe maan van het balcon van het Jezusminaret en droegen haar weg, over den Antilibanon, in het Westen. Verder trokken zij over Europa, verbleekende en geeuwende, nadat zij van de rust in de woestijn genoten hadden, van de liefkoozingen achter de grendels en sloten van den Harem, en van den geur der cypressen tusschen de landhuizen aan den Bosporus. Toen kwamen zij in Europa als vuile glazen, waaruit een onbezorgder werelddeel reeds gedronken had: als leelijke oude vrouwen, die pas in prachtige kleederen gestoken en met jeugdige frissche kleuren op de wangen geschilderd, worden welkom geheeten, door de Omroepers van de geldbeurzen in den Oriënt.

Met elk uur dat verliep, vermeerderde de onrust in de gangen en op de portalen van Emins huis, al gaf