Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Gij, Scheik Ibrahim, zult tweeduizend kurusch ontvangen voor uwe school in den boeken bazaar. De bedelaars in de poort van Velid's Moskee zullen ook hun

deel krijgen Maar stoot toch niet zoo driftig Ali!

Als de geldstukken hier in het zand rollen krijgen wijeen hoop last om ze terug te vinden."

Intusschen had het slot meegegeven en Scheik Ibrahim strekte reeds # met begeerige oogen zijne hand uit om het te openen.

„Wacht!" beval Emin. „Ik ben de eerste geweest in t gevaar, nu wil ik ook de eerste zijn die de goede uitkomst ziet."

Hij maakte het slot open. Met een onderdrukt steunen, bedekte hij zijn gelaat en waggelde hij voor- en achteruit.

De kist bevatte een aantal vakjes. In ieder vak stonden potjes en fleschjes met opschriften. Allah! Het was de kist met pharmaceutische preparaten die Blumenbach had medegebracht, toen hij hier gekomen was.

De opgewekte verbeeldingskracht der Arabieren, die Palmyra door geniën had laten bouwen en die elke beek met nimfen bevolkte, had in het bezit van den spilzieken Blumenbach een schat van goud verdicht. Was het te verwonderen dat de mannen, die in hun hait maar al te zeer op halfvolwassen knapen geleken, onvoorwaardelijk geloof aan die zonderlinge geschiedenis

Sluiten