Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tegenover dat geheimzinnige, dat zij zoo vaak had ontmoet en dat zij, met geheel haar jeugdige geestdrift zoo vurig wenschte te doorzien. Maar het zou haar nooit gelukken dien sluier op te heffen. Tusschen Azië en Europa ligt Konstantinopel als een schitterende brug; tusschen het Christendom en den Islam gaapt een duistere afgrond.

Zij voelde hoe haar hart samenkromp en zij ging verder. Spoedig zag zij zich omringd door een hoop manke, vreeselijk verminkte, in lompen gekleede mannen. Zij bedelden allen tegelijk, met dezelfde afgezaagde woorden en op denzelfden, eeuwenouden dreun, alsof zij gezamenlijk een ééntonig lied moesten zingen. Nelly haalde hare beurs te voorschijn en deelde rechts en links aalmoezen uit. Nu had haar gehoor zich genoeg aan de klanken der taal gewend, dat zij onderscheiden kon hoe de bedelaars haar niet met de gewone uitvoerige heilwenschen voor hare mildheid dankten, die zij over een barmhartige stadgenoote plachten uit te storten. Zij zagen in haar eene vijandin. Zij besefte hoe moeilijk het voor eene vrouw uit het Westen blijken zoude, om hier, zelfs onder deze ongelukkigen, een enkelen vriend te winnen.

Het Oosten, waarvoor zij alles wilde opofferen, stiet haar terug. Het wilde zijne oude deugden en zijne oude gebreken behouden en bedankte voor de bemoeizieke inmenging van den werk-ijver der Franken. Gedachte-

ENDYMION. 17

Sluiten