is toegevoegd aan uw favorieten.

Endymion

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ibn el-Arabi bewerken. En u zjjt, als christen en als mensch, verplicht dit woord te spreken."

„Mijn plicht is, de waardigheid van het Consulaat op te houden," antwoordde hij. „Waar moest het heen als ik mij met de rechtspleging in de stad ging bemoeien om zulk een ellendigen kerel aan zijne, uit verschillende oogpunten gezien, billijke en rechtvaardige straf, te doen ontkomen?"

Blumenbach begreep zeer goed dat als hij had willen omzadelen en aan Nelly's verlangen tegemoet had willen omen» hlJ yan hare zijde zonder aarzeling de verwezenlijking had mogen verwachten van den wensch dien zij in den laatsten tijd bij hem had opgewekt. Maar hij was voorzichtig. Hij koesterde nu niet langer dien wensch, want, zooals hij schertsend placht te zeggen, „hij hield volstrekt niet van asperges, als een ander de kopjes eraf gegeten had."

Al was Nelly nog niet in haar normalen toestand ontging het haar toch niet dat Blumenbach in zijn toon en manieren jegens haar op lange na zoo beleefd en voorkomend niet was, dan hij dit placht te zijn; ja, nu en dan zag zij, dat hij met een overmoedig glimlachje te strijden had en dit slechts gedeeltelijk beheerschen kon.

■HO beeft mij uitgelachen! Hij heeft mn waarlijk uitgelachen!" herhaalde zij telkens, toen zij haar weg door de nauwe straten der stad vervolgde. Zij liep maar