Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

weigerachtig zijn jongen huiswerk te laten maken. Om hem te dwingen, weigerde de hoofdonderwijzer den jongen op de lessen toe te laten voor het werk af was en noteerde tegelijk de verzuimen als onwettig. Toen ter terechtzitting bleek, dat de vader zelfs met den jongen in school was binnengedrongen en door de politie was verwijderd, m. a. w. dat hij volstrekt niet onwillig was den jongen de school te doen bezoeken, kon natuurlijk de kantonrechter (Amsterdam III) hem niet veroordeelen, maar nam de aanwezigheid aan van een geldige reden van schoolverzuim, overwegende:

„dat, hoezeer het wensclielijk is en in het belang van den leerling en het onderwijs, om wanneer de onderwijzer dit noodig oordeelt een aan dien leerling opgedragen taak af te maken, de verplichting daartoe krachtens de Leerplichtwet niet bestaat;

dat in elk geval, wanneer om redenen van orde en discipline het hoofd der school van oordeel is, dat aan een leerling de toelating tot de school moet worden geweigerd, deze weigering als een tuchtmaatregel is te beschouwen, welke volgens art. 12, 3°. deiLeerplichtwet eene geldige reden van tijdelijk schoolverzuim oplevert," enz.

Het andere geval droeg zich toe als volgt: Te Vlissingen was een kind van de school verwijderd, omdat het leed aan besmettelijke hoofdziekte met de opdracht aan den vader, het onder geneeskundige behandeling te stellen, die van gemeentewege gratis werd verstrekt. De vader weigerde het kind onder die behandeling te stellen, waarop de verzuimen als ongeoorloofd werden aangeteekend. Ook hier ontsloeg (en terecht) de kantonrechter te Middelburg den vader van rechtsvervolging, overwegende,

„dat alzoo eene wegzending uit de school heeft plaats gehad wegens lijden aan eene besmettelijke ziekte, terwijl niet is aangetoond, dat genezing is ingetreden, zoodat hier een geldige reden van tijdelijk schoolverzuim aanwezig is, welke geldigheid geenszins wordt opgeheven door de omstandigheid, dat de beklaagde zijn kind niet geneeskundig heeft doen behandelen, vermits de Leerplichtwet niet zoover reikt, dat ouders verplicht zijn om hunne kinderen onder geneeskundige behandeling te stellen."

De inwoning. De Leerplichtwet spreekt van inwonende kinderen; de dagvaarding zal dan ook die inwoning moeten inhouden en ze zal door het O. M. moeten worden bewezen. Maar hoe? De processen verbaal van den schoolopziener kunnen deze omstandigheid niet bewijzen. Het is dus wenschelijk door een veldwachter de aansprakelijke personen te doen hooren, en hem in zijn proces-verbaal van verhoor ook de inwoning als door die personen erkend te laten opnemen. Verschijnt de beklaagde, dan kan hij zelf ter terechtzitting verklaren dat het kind bij hem inwoont.

Intusschen trof ik onder de bewerkte vonnissen sommige aan, waarin geen bewijsmiddelen voorkwamen die de inwoning konden

Sluiten