Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

stoken laat, omdat het voordeeliger voor hem is het te laten bedelen of werken, zal ook in het vervolg na het tot stand komen van deze wet vrij kunnen blijven door gemoedsbezwaren voor te wenden, door te verklaren <lat hij zijn kind liever van alle onderwijs verstoken laat dan het aan deze of gene school toe te vertrouwen. Maar zal het aantal, dat tot bereiking van dat doel voor een leugenachtige verklaring niet terugdeinst, niet zeer gering zijn ? Had men dan gewild dat de Regeering ter wille van dat bezwaar — want een bezwaar is het — met gemoedsbezwaren geen rekening had gehouden ? Ligt niet juist in het feit, dat zij, ondanks het niet geheel te miskennen bezwaar, niet heeft geaarzeld art. 8 (nieuw art. 10) in de wet op te nemen, het beste bewijs, dat zij de vrijheid der ouders zooveel mogelijk wil eerbiedigen ?

Even weinig steekhoudend is het bezwaar, dat de voorgedragen regeling ten gevolge kan hebben, dat kinderen zullen kunnen zien, „hoe hunne ouders wegens verzuimen, die wellicht aan de kinderen zeiven zijn te wijten, naar de gevangenis worden gebracht."

Voorop dient gesteld, dat ouders wegens overtreding der leerplichtwet zonder schuld in geen geval naar de gevangenis zullen gaan. De leden die hier aan het woord zijn, hebben blijkbaar op het oog die gevallen, dat ouders geen toestemming geven tot schoolverzuim, maar ondeugende kinderen vader of moeder bedriegen en niet doen wat hun bevolen wordt. In den regel zullen de ouders ook in zulke gevallen niet geheel zonder schuld zijn, want \ooral als dat dikwijls gebeurt, blijkt het, dat zij geen macht over hun kroost hebben, dat de opvoeding veel te wenschen overlaat. Maar zelfs al ware dit niet zoo, voor dergelijke feiten zullen de ouders in geen geval in de gevangenis terecht komen. Wel kan dat het gevolg zijn van andere overtredingen. Wanneer b.v. bij gemeenteverordening straf is bedreigd tegen het geen zandstrooien voor de woning, indien de straten in den winter glad zijn, dan kan de vader zich niet verontschuldigen door te zeggen : ik heb het opgedragen aan mijn jongen, maar de deugniet heeft het niet gedaan. Niet aldus bij de wet op den leerplicht. De mogelijkheid moge niet geheel zijn uitgesloten, dat de vader een herinnering of een waarschuwing ontvangt in gevallen dat de schuld van het schoolverzuim meer ligt bij het kind dan bij zijne ouders; met den strafrechter zal de vader eerst kennis maken als andere middelen om hem tot zijn plicht te brengen zijn ukgeput. De bepalingen van de wet zijn ook in dit opzicht in zeer milden geest ontworpen. Men mag gerust aannemen, dat geen schoolopziener de hulp van den strafrechter zal inroepen, zoolang hij niet overtuigd is, dat de schuld van vader, moeder of verzorger onbetwistbaar vaststaat. Aangenomen echter, dat al eens een vader, die zich niet de minste schuld bewust is, voor den strafrechter wordt gedaagd, dan zou hij nog alle kans hebben om vrijgesproken te worden, want dan zou hij kunnen wijzen op omstandigheden, die het schoolverzuim verschoonbaar maken. Ten einde echter in dezen alle onzekerheid weg te nemen, is in het gewijzigd wetsontwerp thans uitdrukkelijk bepaald, dat geen veroordeeling zal plaats vinden, indien blijkt, dat de aansprakelijke persoon al het mogelijke heeft gedaan om schoolverzuim te voorkomen. Ook zie men niet over het hoofd, dat de strafrechter in geen geval de eerste keer meer dan een kleine boete zal kunnen opleggen. Ook bij eerste herhaling kan nog geen hechtenis worden uitgesproken. Kan bij

Sluiten