is toegevoegd aan uw favorieten.

Aanteekening op de grondwet

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Art. 56.

Grondwet van 1814 zou worden herzien, keerden die bedenkingen terug, zonder meer uit te werken, dan dat men bij de Grondwet v. 1815 het voorschrift van kennisgeving aan de Statengeneraal verder uitstrekte 1.

Zou men het koninklijk oorlogsregt naauwer, dan in Engeland of Frankrijk, naar de Charte van het vorig jaar, beperken? In beide Rijken was het aan de Kroon alleen gelaten. Men vergenoegde er zich met waarborgen, die eerst na de oorlogsverklaring konden werken. Vooreerst met de ministeriële aansprakelijkheid in den engelschen zin. Zie op Art. 75. Ten andere met de regels, volgens welke de middelen van krijgvoering niet tegen den wil der Vertegenwoordiging konden worden erlangd. De fransche Charte art. 48 maakte het uitschrijven van belasting afhankelijk van de toestemming der Kamers. De

«zoodanige weigering de onheilen slechts grooter doen worden; »cn de bewilliging wordt derhalve noodzakelijk."

') Volgens het berigt van Raepsaet, Jonrnal, 1. e. p. 70, werd art. 37 der Grondwet v. 1814 verzonden aan eene bijzondere commissie, »pour être rédigé dans un sens moins ab»soln." Deze verklaarde, bij monde van den Heer Mollerus, hare meening, »de laisser a la discretion du roi, de juger «quelles sont les pièces relatives a la paix, a la gnerre et les xnégociations, qui doivent être communiquées aux états géné»raux, paree que le roi est seul en état de juger sainement »quelle est la communication qu'il convient de faire, sans com»promettre les intéréts ou le salut de 1'état: néanmoins il est »entendu, que les états généranx ont le droit de demander la «communication de toutes les pièces, sauf au roi de refuser ou »de différer la communication de celles, qu'il importe a 1'état «de ne pas communiquer, ainsi que eela se fait dans le parle»ment d'Angleterre." De Commissie v. 1815 vereenigde zich met dit gevoelen, ibid. p. 74. 75.