Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Heelt men in de laatsten het werktuig te zien van de meening of den wil der kiezers, dan is de constitutionele vrijheid der vertegenwoordigers, hoofdbeginsel aller hedendaagsche Grondwetten, een leugen of eene vergissing. De meest volkomen ingerigte Vertegenwoordiging ware dan, zoo de kiezers, gelijk voormaals, aan den afgevaardigde bij een lastbrief het stelsel voorschreven, dat hij zou moeten betrachten. Ja men behoorde de afgevaardigden over de voorkomende zaken rapport te laten doen aan de kiezersvergaderingen, die, als de principalen, hen moesten onderrigten en besturen.

Het is nu de plaats niet te onderzoeken, hoe het regt tot ontbinding van het Lagerhuis in Engeland ontstond, noch de redenen te toetsen, die het in Frankrijk deden overnemen. Anders kon welligt tevens worden aangetoond, hoezeer het gebruik van dat regt, in die landen, de gezonde, harmonische ontwikkeling van den vertegenwoordigenden regeervorm stoort. Één punt evenwel mag niet voorbij worden gezien. In beide Rijken is het personeel der Kamer bestemd, zeven of vijfjaren onveranderd bijeen te blijven. In een zóó lang tijdverloop, kan men zeggen, komen welligt gebreken van dat personeel aan den dag, formeert zich in de Kamer onvoorziens ecne gezindheid, denkwijze of partij, ondergaat de toestand of betrekking des Lands eene verandering, die, op grond van het algemeen belang, eene wis-

Art. 401.

«représentans; ils ne sont que ses commissaires ; ila ne peu«vent rien conclure définitivemcnt." Contrat social, Deux-ponts 1782 p. 121.

Sluiten