Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het zal bij niemand opkomen te beweren, dat deze handelwijze met de toenmalige Grondwet strookte. Volgens haar had de wetgeving v. '23 Maart 1815 het volledig ontwerp der veranderde Grondwet moeten bevatten. Maar de commissie, welke dat ontwerp moest vervaardigen, bestond toen nog niet eens. De Statengeneraal verklaren met den Koning de noodzakelijkheid van veranderingen, die zij niet kennen; de provinciale Staten kiezen afgevaardigden om een voorstel van veranderingen te overwegen, dat nog niet is gedaan. Zóó noodzakelijke elementen voor eene herziening als de artikelen van London waren, worden eerst te gelijk met de beschrijving van de leden der dubbele Vergadering medegedeeld. Het voorschrift en doel der Grondwet, dat de leden der vergadering reeds vóór de zamenkomst met alle punten van overleg gemeenzaam zijn, en deze, al bij:de gewone Statengeneraal tot rijpheid van besluit gebragt, wezenlijk een dubbelen toets ondergaan zouden, werdteeenen male gemist.

En de laatste herziening? Van de feilen, die men aan de grondwetgevende magt van 1815 kan wijten, bleef, men moet. het erkennen, die van 1840 vrij. Naauwelijks is scherper tegenstelling denkbaar. Nevens de grootste losheid, die noch aan voorgeschreven vormen, noch aan onderzoek hecht, de uiterste bekrompenheid. Nevens een blijmoedig, welligt overmatig vertrouwen in haar werk en de toekomst, de neerslagtigste vrees. Vrees bovenal voor de eigen taak. Of men te weinig deed, dit was de vraag niet. Men deed altoos genoeg, zoo men slechts niet te veel deed. Niets gevaarlijker toch, dan besef der magt, waar-

Sluiten