Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

burgwal doorliep. De bedienden stonden dichtopeengedrongen achter de toonbanken en midden in den winkel, boven op een leer, stonden Cohn und Dietrich en zwaaiden met onbetaalde accepten, roepend tot Pannekó, die van beneden naar omhoog keek. de Leeuw is pleite, de Leeuw is pleite."

Rillend was hij wakker geworden. Hij had liggen steunen tot vroeg in den morgen. Toen was hij doodmoede opgestaan, naar de bovenzaal gegaan, had door de vensters in de stille vroege straat gekeken. Daar had hij gezien, hoe ze bij den nieuwen concurrent een zware kroon voor electrisch licht naar binnen droegen. Electrisch licht!

Zijn hart was beginnen te kloppen. Hij kende de kracht van •het avondlicht in een winkel.

Het licht trok de menschen aan zooals een kaarsvlam de muggen Daar kon zijn gaslicht niet tegen op. Langen tijd had

Van P LeCUW de mooiste gasverlichting

gehad. Aan een lange, rechte stang een veertigtal kleine, witte balonnetjes naast elkaar. Het was 's avonds als een illuminatie.

e verjong e je hart, als je die melkgouden glimmende o-loeis ang s avonds naar buiten zag uitstralen. En nu, nn was 't uit Electnsch licht. . . daar kon hij niet tegen concurreeren . . . Hij had al moeite om de gasrekening te betalen.

Sedert dien droom kon hij niet naar de schutting aan de verzijde zien of hij hoorde als een verre echo een dreinerig suizen in de lucht, dat om hem heen riep: „David de Leeuw is pleite, David de Leeuw is pleite!..."

u ^ !lèn\kin het "''et... Men kan geen ijzer met en breken, David . . . Maar spijten doet het mij ... Ik ben een mensch van een dag en moeder ook . . . Dat hadden wii

venreenig1ngVOOrgeSteld ' * ' *** V°°r de vii%iai%e <*ht„Dag David . . .

,,Dag vader!"

.|jad eve" in het zachte oog van 't vadertje een traan

hiiY r *•' ' traa? beefde nu in ziJn hart--- En nu, nu J vadertje zag op den gebogen rug, met de voeten sleepend

„Ta H grOIld' e" de St°k tastend neerzettend, voorzichtig gaande door de menigte in de straat, nu kwam de traan in

Sluiten