Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

waarachtige God, die mijn memmele laat leven over de honderd jaar in gezondheid!" bad Nathan op een dreun.

,,'k Heb geen tijd voor gekheid . .

„Gekheid . . . Noemt u dat gekheid . . . Men zal ja bij een patroon acht jaren oppassend dienen en die patroon zal een «gassene> vieren en men zal aangezien worden als een rotte appel, die niet uitgenoodigd wordt. . . 'k Ben er ziek van . . . 'k Heb al twee dagen ,,Jomkippoer . . 'k Kan er niet van eten of drinken ..."

,,Ik kan geen uitzondering maken . . . Niemand van het personeel wordt uitgenoodigd . . . Jelui krijgen hier een feestje . . .

„Mooi. . . een feestje . . . Dat is goed voor die beneden . .. Dat is kajes . . . Dat drinkt zich dronken ... en is tevreden . . . Maar ik ben toch ook een Jehoede . . . Stuurt u mij hier soep? En kapuin ?. . . Alle monden zijn gelijk ... ik hou óók van wat lekkers ... En de éér . . . zal men de eer niet hebben aan te zitten bij de gassene van een David de Leeuw! Waarvoor is men dan bij een Joodsche patroon?

Hier aan de overzij, bij Bartelkamp en Hoenders, zouden ze mij met goud betaald hebben, als ik had willen kommen. Waarom heb ik het niet gedaan? Omdat ik mijn patroon niet ontrouw wou zijn. Maar dat is mijn dank!

David De Leeuw had het komische van 't geval gevoeld. Hij had geglimlacht, denkend aan Nathan Souget als bediende met goud betaald in een winkel als die van Bartelkamp en Hoenders. En ten slotte was dan besloten, dat Nathan Souget Ricardi mocht helpen. Hij zou op den bruiloftsdag in de vestiaire zorgen voor de hoeden en jassen en mantels der gasten. Zoo zou er meteen geen naijver bij 't overige personeel worden gewekt-

Maar daarmede was Nathan Souget niet tevreden. Eenmaal zoover, wist hij zijn zin nog verder door te drijven. Van 't oogenblik, dat hij zijn benoeming had, verscheen hij in den winkel met een roze cottillon-rozet op zijn borst, waarin met gouden letters, de woorden: „Ceremonie-meester". Hij sprak over niets anders dan over de bruiloft. Alle arbeid schoof hij van zijn hals, hij moest voor de bruiloft zorgen. Hij trippelde naast Ricardi, kwam elk oogenblik met nieuwe ideeën. Zoo had hij vijftig paar groote roze voeten van papie-maché als gelegen-

Sluiten