Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

alleen wat voor exacte wetenschappen, bezwoer haar, dat zij, als ze getrouwd waren, nooit zou mogen optreden, tenzij dan op een enkele liefdadigheids-soirée en zette een gramstorig gezicht, als zij, wanneer hij op bezoek kwam, haar viool opnam om te spelen.

Gisteravond had zij daar om twist met hem gekregen. Hij had met Molly geschertst. Molly had café-concert deuntjes op de piano getrommeld. Hij had Engelsche music-hall liedjes gezongen en Everdine was, omdat ze die muzikanterij niet langer kon aanhooren, de kamer uitgegaan.

Ze had 's nachts onrustig geslapen, van morgen slecht gestudeerd, voelend haar streek onzeker en haar vingerzetting onzuiver. En vóór 't eerst dacht zij er over na of Bertus wel een geschikte man voor haar zou zijn. Tot nu toe had zij daar nooit over gepeinsd. De knappe zoon van den grooten, rijken G. Polak was in Amsterdam zulk een schitterende partij voor een arm meisje, voor een meisje zonder een cent huwelijksgift, dit huwelijk was door vader en moeder als zoo'n geluk boven duizenden beschouwd, dat zij zelve, de onbedreven negentienjarige, die nooit veel anders dan muzieknoten had gelezen, die afgesloten was geweest van de wereld, eenzaam met haar viool, die wel tot het gemoed sprak maar niet haar verstand ontwikkelde, óók gemeend had, dat zij goed zou doen, Bertus te buwen.

De innerlijke strijd die haar vader had gestreden, was haar onbekend gebleven. Zij had nooit zelfs vermoed, dat zij door haar huwelijk, den toekomstdroom van haar vader, het fundament waarop hij de toekomst van zijn leven en die van zijn geheel gezin gebouwd had, zou vernietigen. Zij leefde geheel voor zichzelve en voor haar kunst, achtte al het andere van weinig belang. Maar nu, voor de keuze gesteld, begon zij de realiteit onder de oogen te zien. Hield zij van Bertus? Och ja, zij hield wel van hem. Zij had eigenlijk nooit zoovéél over hem gedacht. Al die jaren had zij geleefd in de overtuiging, dat Bertus haar man zou worden en dat zij dan, met hem, groote kunstreizen zou gaan maken. Haar vader had óók wel op die kunstreizen gehoopt, maar die moest zich dat dan maar uit zijn hoofd stellen. Zij hield niet bijzonder veel van haar vader. Als

Sluiten