Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zij keerden om, liepen zachtjes terug.

«Wij behoeven immers ook geen huizen meer te zien, nu wij toch weggaan, nietwaar Mantua?»

«Neen... maar 't is toch wèl vreeselijk, dat je uit je vaderland wordt gedreven, omdat je niet ongehinderd op straat kan wandelen . . . omdat je elke wandeling vergald wordt door naschreeuwen of schamper lachen ... en dat in de grootste stad van een land, dat er zich zoo op beroemt, een vrij land te zijn . . . Maar ik verzeker je Treesje, ik heb jaren in Berlijn gewoond, in de hoofdstad van dat onvrije Pruisen, zooals ze zeggen, maar ik ben nooit op straat lastig gevallen, heb nooit «en enkel scheldwoord gehoord en werd overal met achting behandeld al was mijn jas ook wat oud modisch en mijn hoed wat vaal.»

Boven op den zolder zette Treesje koffie, zorgde voor het twaalfuurtje en terwijl ze aten, zei Treesje:

«Mantua... nu gaan wij weg... En ik vind het heerlijk om eens wat van de wereld te zien . . . Maar wij hebben geen geld . . . hoe komen wij aan geld ...»

«Ja . . . hoe komen wij aan geld!» vroeg Mantua.

«Heb je niets meer te vorderen ?. . . Of heb je overal zulke rekeningen gemaakt als bij ons?...»

«Dat is waar . . . dat is waar . . . daar had ik zoo gauw niet aan gedacht... Ik kan wel eens gaan vragen of de menschen mij willen betalen ...»

«Neen ... ik zal het doen . . . jij bent daar toch niet voor geschikt...»

Zij had met hem een lijstje opgemaakt, van wat hij te vorderen had. Hij had nooit boek gehouden . . . hier en daar voorschot gevraagd voor verf en ladders en meteen daarvan geleefd, maar hij had nooit rekeningen gezonden. Nu, voor 't éérst beseffend de kracht van het geld, nu hij 't noodig had voor een ander die hij beminde, begon hij te rekenen. Maar zijn vorderingen waren thans weder zoo overdreven, dat de praktische Treesje in lachen uitbarstte en weer, den droeven morgen vergetend, geheel vroolijk werd.

«Maar Mantua . . . dat is om te lachen . . . dat betalen ze nooit. . . tienduizend gulden voor 't schilderen van een pui bij

Sluiten