Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dagen kende Molly óók haar kracht en zij zeide, dat zij niet zou blijven, als zij geen aanstelling kreeg als ,,chef de rayon" en procenten van den verkoop kreeg.

Bertels wilde al toestemmen maar zijn vrouw, een al verlepte blondine, die zich poederde en zéér coquet was, verzette zich. „Was hij gek? Kon juffrouw De Leeuw niet net zoo goed als alle andere meisjes, haar leertijd doormaken ?"

Bertels keek zijn vrouw aan, vond haar leelijk en oud, zag naar de mooie, frissche Molly. En Molly voelde de vijandschap van mevrouw Bertels, wist dat deze haar er hier niet bovenop zou laten komen. Maar zij aanvaardde den strijd onmiddellijk, lachte vriendelijk tot mevrouw, zeide dat zij gemeend had, dat zij haar leerjaren al achter den rug had, maar dat zij natuurlijk dan maar onder de oude conditiën zou blijven.

Doch toen zij haar den rug toegekeerd had. speelde een zegevierend lachje om Molly's volle roode lippen. «Wacht maar. jou verflenste krijtdoos. Jou heb ik er uit voor je er zelve aan denkt. Zoo'n oud lijk is mij geen hand water waard.»

Den volgenden avond was zij een beetje met den patroon blijven praten. Waarom hij ziin zaak zoo burgelijk hield. Dat hij wat dure mantels moest inslaan voor gedistingeerd publiek, omdat je aan éen groot, duur stuk zooveel verdiende als aan zes burgerjufjes-mantels. Dat hij één fabrikant had, die een slechte coupe leverde. Die met de kaarten waarop een leeuwtje stond. Was dat niet Loewy uit Elberfeld? Zie eens, hij snijdt alle armsgaten te groot en daardoor vallen er rimpels op de borst.

Zij paste een mantel aan, liet hem het vallen der rimpels zien.

Zijn oogen brandden van begeerte en lust, toen zij voor hem stond. Hij strekte zijn vingers tastend naar heur borsten, quasi om de fout in den snit te bevoelen. Zij liet hem even begaan, dat hij wél voelde de hardheid van haar vollen maagde-boezem maar trok toen haar borst terug, gaf hem een tikje op zijn vingers:

«Afblijven... anders ga ik zoo naar mevrouw.»

Maar zij had blijkbaar moeite met het uittrekken van den mantel en hij hielp haar even. Zij voelde, hoe hij dicht achter haar stond, den geur van haar lichaam wellustig opsnoof en een kwaadaardig grimmetje speelde om haar lippen. En den volgenden morgen zag zij wél aan zijn verwarde blikken, dat

Sluiten