Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

jongen heen. Tien jaren heeft hij nu voor mij zijn best gedaan. Als 't mij beter in de wereld was gegaan, zou ik voor 'm gezorgd hebben.»

«Voor jou zijn best gedaan?» vroeg Hirschfeld geërgerd. «Voor zichzelf,» meen je. «Die man had moeten sparen...»

«Nebbiesj. Sparen van twaalf gulden in de week...»

«Ik heb er wèl van gespaard ... Ik heb van twaalf gulden geleefd als een heer en nog vier gulden aan mijn ouders gestuurd. En ik had een &nder leven, dan hij . . . Maar omdat je er mij nu zoo om smeekt. . . goed . .. stuur 'm maar bij mij- Dan zal ik zien, waar ik hem kan induwen ...»

Terwijl Hirschfeld zoo sprak, had hij al een plan gemaakt. Hij zou Nathan Souget een filiaal in gemaakte kleeren opzetten op de Nieuwmarkt. Daar zou hij de klandizie van de Jodenbuurt trekken, van de Jonkerstraten en van de zeebuurten. Hirschfeld wandelde een paar dagen in die buurten rond, zocht naar een geschikt huis, kocht wat in de winkels in de buurt om te zien, wat voor soort goederen er courant waren, keek er naar, wat gedragen werd door mannen en vrouwen in de Jodenbuurt, op den Zeedijk, in de Jonkerstraat. Op den hoek van de Bloedstraat stond een huis te huur, dat hem geschikt voorkwam. Voortvarend als hij eens een plan gevat had, huurde hij het, liet het van twee flinke spiegelruiten laag aan de straat voorzien, richtte één afdeeling voor vrouwenkleeding en één voor mannenkleeding op en na nauwelijks één maand kwam hij De Leeuw afhalen om met hem naar de nieuwe zaak van Nathan Souget te gaan zien. En De Leeuw keek met verwondering naar de rood-baaien broeken, die buiten aan de deur bengelden, naar de opgestapelde stukgoederen van goedkoop katoen-flanel, serge, madapolam, graslinnen, naar de gehaakte wollen kapers, de blauw-baaien rokken, de stapels sjekkies, de stapels bombazijnen en Engelsch-leer broeken, het oliegoed, alles van groote duidelijk leesbare cijfers voorzien, prijzen goedkooper dan op de markt midden op het plein.

En de winkel ging goed. Hirschfeld kénde de smaak van zijn publiek, kon, daar hij kapitaal bezat, contant en daardoor goedkooper inkoopen, was zelf fabrikant. Nathan Souget was hier in deze buurt in zijn element. Zijn oude moeder en een

Sluiten