Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ze zijn niet mooier dan het Erechtheion en het Parthenon waren en reeds de kruisvorm veroordeelt ze. Het is afschuwelijk te moeten denken, dat de schoonste gebouwen ter wereld, den vorm zouden moeten hebben van een barbaarsch foltertuig, dat wij heden voor den gruwelijksten misdadiger te wreed zouden vinden. Zij zijn mooi voor menschen, die hangen aan t uiterlijk. Maar er zal een tijd komen, waarin de hoogere menschen medelijdend zullen glimlachen over een tijd, zoo barbaarsch, dat een afzichtelijk kruishout grondplan was voor de gebouwen, waarin menschenliefde en Godeseer werden gepredikt. De nieuwe tijden komen mijn kind, de tijden waarin de mensch zich zal hebben ontworsteld aan de barbaarschheid van de oude eeuwen. Dan komt de nieuwe mensch, de vrije, het ware evenbeeld Gods, zelve een God, die gevoelt dat dit leven alléén dan een kruisgang is, wanneer wij elkaar bestrijden, elkaar voelen als afzonderlijken. De nieuwe mensch zal zich deel weten van het grootmenschelijke, het al-omvattende op aarde en gezamenlijk zullen zij het leven dwingen naar hun lust en gelukkig zijn tot in de verre eeuwen. De Christus heeft het goed gemeend met de menschheid. Maar hij heeft gedwaald, heeft den vooruitgang der menschheid duizend-eeuwen teruggezet. En eens zal de tijd komen, dat men eindelijk recht zal doen wedervaren aan de lieden, die hem gekruisigd hebben. Niet het kruisigen was goed . . . o neen . . . een Christus, die tot zijn negentigste jaar in welvaart en gezondheid had geleefd, zou geen invloed uitgeoefend hebben en daarom heeft de kerk, die het zwaartepunt op Christus-kruisiging méér nog dan op zijn leer heeft gelegd, van haar standpunt, zeer sluw gehandeld. Maar goed was de idéé, de gezonde optimistische idéé, de Joodsche idéé van vreugde in 't leven te scheppen en dat leven zoo blijmoedig mogelijk te leven tegenover de idéé, die dit leven als een proeftijd voor zondaars voorstelde. Want Jezus heeft de Godheid gehoond, hij die den kostbaren, schoonen schat van het leven, waarvan zooveel te genieten valt, heeft miskend. legenover het Memento Mori zal eens het Memento Vivere worden gesteld ...»

Hij was zoo betoogend, rechtop voor haar gaan staan, maakte breede gebaren, opheffend den vinger of wijzend ver in het ijle,

Sluiten