Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

weigerd had zijn lokaal voor een socialistisch feest af te staan. „Israël en Oranje" zou het terrein zegevierend bezetten. Nathan Souget, van een toevallige omstandigheid goochem gebruik makend, liet bij de notabele steunpilaren van zijn weldadigheidsvereeniging doorschemeren, dat hij de socialisten verjaagd had uit de Plancius-zaal en de slimmerd lachte buiten gekomen, wanneer de giften méégevallen waren.

Het feest zou aanvangen met een openingsrede door den heer Nathan Souget, voorzitter. Hij had Doorman een bezoek gebracht en dezen verzocht voor hem een rede op te stellen, die hij zou kunnen voorlezen. Doorman had drie „bouwstukken" door elkaar gewerkt en deze in verband gebracht met Oranje en Israël.

„Als u de maat van uw goedheid overvol wil meten, doet u er dan ook een beetje in uitkomen, dat wij geen socialen zijn," had Nathan gevraagd, met 'toog op de aanwezigheid van de weldadige steunpilaren zijner vereeniging.

Maar dat had Doorman geweigerd.

„Mijn jonge vriend! had hij plechtig geantwoord tot Nathan, „hoewel zelfs ik het rumoerige drijven van wat zich heden ten dage ten onrechte socialist noemt, afkeur, toch mag men niet vergeten, dat in zijn tijd de Nazarener óók socialist is geweest,

in den goeden zin . .

„Dan niet, dan niet," zeide Nathan verschrikt en in zichzelf dacht hij : „God bewaar mij, straks maak-ie me nog een „treifene" redevoering. Als-ie me de Heere Jezus er maar uitlaat, anders loopt me de hééle zaal leeg."

Een dag later had Nathan een brieije van Doorman ontvangen, waarin hij werd uitgenoodigd, dien avond „en familie bij Doorman door te brengen, ten einde zijn oordeel over de „zwakke pogingen" te geven, die hij, Doorman, had aangewend om „door het woord het ware licht te doen vallen op de grondzuilen van het gebouw der Humaniteit.

Den heelen dag had Nathan Souget besteed om dezen brief, gericht tot „Den Weledelgeboren Heere, Den Heere Nathan Souget, voorzitter der weldadigheids-vereeniging „Israël en Oranje" aan kennissen te toonen. Dien dag was weder geheel verloren geweest voor de zaak. Hij had den brief gaarne op

Sluiten