Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tafel vond, waar Hirschfeld zijn régime kon volgen en toch lékker en overvloedig eten. Zij waakte voor zijn gezondheid en daar was hij dankbaar voor. Hij, die gemeend had, door haar zijn ondergang tegemoet te gaan, leerde haar thans van een geheel andere zijde kennen. Door haar werd hij rijker, door haar was hij gelukkiger. Zij had hem nooit haar lichaam geschonken. maar zij liet het hem niet voelen, had hem geleidelijk er toe gebracht, zich te verzoenen met het denkbeeld, dat zij zijn vriendin wilde zijn. Zijn ziekte dwong hem naar Neuenahr te gaan. Maar daar maakte hij inkoop-reizen, bleef met haar in gestadige correspondentie en hij kuste het handschrift van die brieven, waar zij, tusschen de handelszaken door, kleine, vriendelijke woorden voor hem had, die hem streelden, hem de brieven deden bewaren als minnebrieven. Zij erkende zijn werk, noemde hem den stichter der Nederlandsche confectienijverheid, zeide dat hij een ridderorde verdiende en dat zij zich daar, als de tijd kwam, voor zou spannen. Als hij een goeden inkoop gedaan had, werd hij, als hij zich te Neuenahr verveelde, verwelkomd met bloemen, die ze hem liet toezenden of met een mand Hollandsche délicatessen, waar hij van hield, waarmee hij in zijn pension den grooten, gullen heer mee kon uithangen, trommels versche Goudsche sprits, Haagsche hopjes, theerandjes, jonge kaas.

Zijn ziekte maakte hem impotent. Maar zij stuurde hem rose briefjes, scabreuse Ansichtskarten, portretten van Parijsche schoonheden, dreigde hem in eiken brief, dat hij vooral niet aan de rol moest gaan, dat zij zeker wist, dat hij daar in Neuenahr leefde als een echt zwijntje, dat zij nieuwsgierig was naar zijn veroveringen.

Dat vleide hem. Hij was gelukkig met dien schijn van bonvivant, van doordraaier, doorzag niet die fijn-vrouwelijke, die in-geraffineerde slimheid zijner vriendin.

's Morgens om half negen kwam zij in den winkel. Zij droeg haar donker haar hóóg gekapt; ze was na haar trouwen wat gezetter geworden, maar dat maakte haar majestueuse gestalte nog indrukwekkender. Zij droeg nauwsluitende zijden japonnen met lange sleepen en halve mouwen met witte kant, waar haar fijne blanke armen verleidelijk uitkwamen en haar vingers

Sluiten