Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Ratificamus", „approbamus", „confirmamus", sc. de fundatie cn de dotatie van het altaar of de vicarie;

„in titulum perpetui beneficii ecclesiastici erigimus", sc. de vicarie of kapellanie;

„amortizamus ac fore et esse ecclesiastica decernimus et ecclesiastica libertate tuenda" , sc. de goederen in den stichtingsbrief aan de vicarie toegewezen en er later nog aan toe te wijzen x). Tweeërlei werd derhalve door den Bisschop verricht: i°. goedkeuring der stichting en verheffing van deze tot een

geestelijk benefice.

2°. amortisatie of vergeestelijking van de geschonken of in

verloop van tijd nog te schenken goederen.

Welke strekking had nu de verheffing eener stichting tot geestelijk benefice? Hierop dient eerst te worden geantwoord, daar de oplossing dezer vraag van invloed is op het karakter der amortisatie van de goederen.

Zooals uit de stichtingsbrieven blijkt, bevatten deze niet het aanbod van vermogensrechten aan den Bisschop of „de Kerk", maar hielden zij de oprichting eener stichting in en haar dotatie; m. a. w. reeds de stichtingsbrief zelf was een titel van eigendomsovergang, niet maar een nog te accepteeren aanbod, zoodat reeds krachtens de stichtingsacte zelve voor den stichter of zijne erfgenamen de verplichting bestond het eigendomsrecht over te dragen; in den gerechtsbrief van het Wijksche gerecht, voor hetwelk G. Jacobssen zijn eigendomsrecht overdroeg, nog voor zijn stichting door den Bisschop was geconfirmeerd, werd dan ook geconstateerd, dat hij tot het transport verplicht was; de overdracht geschiedde aan den vicaris „tot behoeff" der vicarie, zoodat het de vicarie was, die het eigendomsrecht verkreeg. Er was derhalve reeds ten gevolge der stichtingsacte zelve een lichaam in het leven geroepen, dat rechten

I) In het door Mr. Muller (1. c. p. 199) medegedeelde formulier, ontleend aan het op het Stadsarchief le Utrecht aanwezige Register van testamenten, f. 43, luidt het slot eenigszins anders, nl.: „ac bona ad vicariam data et assignata, ac quaecumque in posterum danda et assignanda, admortisamus et ecclesiasticae asscribimus libertati". Dat hier slechts aan een verschil in de wijze van uitdrukking van dezelfde gedachte is te denken, ligt voor de hand.

Sluiten