Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hetwelk de kerkschenking geschiedde, doch onder verbod zich met de cura animarum in te laten, zoodat het een benefice verkreeg zonder dat het er iets voor behoefde te doen, een sinecure in den strikten zin des woords, terwijl het waarnemen van deze cura tot een nieuw ambt, een nieuw benefice werd gemaakt:).

§ 2. Congrue portie of competentie.

Had de vicaria perpetua geene goederen? Zeker wel, anders ware het geen benefice geweest 2). Ze bestonden in het recht op bezoldiging, dat voor den rechter kon worden geldend gemaakt, een recht op congrue portie of competentie 3). Bovendien kon het ook andere goederen verwerven, uit den aard der zaak 4).

Het betalen dezer bezoldiging was een verplichting, die aan de eigenaars of bezitters van kerken quoad temporalia opgelegd was. Een voorbeeld van het opleggen van een dergelijken last gat ik op p. 68 in de schenking van de kerk van Iselhamme aan het kapittel van ter Horst.

In substantie was deze bepaling gelijk aan de clausule, die volgens van Espen „in unionibus sive incorporationibus Ecclesiarum Parochialium" placht opgenomen te worden en die op het volgende neerkwam: „Reservata tarnen de fructibus, reditibus, et proventibus, juribus, obventionibus pro Vicario perpetuo in iis instituendo congrua portione, ex qua idem Vicarius commode sustentari valeat, jura Episcopalia solvere, et alia sibi incumbentia onera supportare" 5).

Het betalen dezer bezoldiging was een last, waaronder de incorporatie plaats had, een verplichting, die op den eigenaar of bezitter der kerk rustte; wier omvang niet a priori vast

1) Cf. Mr. Muller 1. c. p. 214. Cf. p. 78.

2) Cf. p. 31.

3) v. E., Tractatus etc., III. j 1.

„Congruens" heette de uitkeering, omdat zij moest zijn „proportionata ejus [sc. van den vicaris] necessitatibus"; of „sufficiens": „tanquam sublevandis necessitatibus ejus cui danda est, sufficiat". „Competentia" heette zij, als „competens Pastoribus".

4) Cf. p. 93.

5)' II. IV. III. III. § 1; en Tractatus etc. III. 5 7.

Sluiten