Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ejercicio 62. Tema.

Murcia.

De streek, die onze vrienden doortrokken totdat zij te Murcia aankwamen (infinitivo), was niet minder heerlijk dan die, welke zij hadden doorreisd van Alicante naar Elche : de tuin van Orihuela was de waardige voortzetting van de tooverachtig schoone boomgaarden, die zij zoo juist verlaten hadden, maar (waar) de bewondering van D. Gustavo en zijn zoon ging over in geestdrift (llegó a rayar en entusiasmo) (was) bij het binnenkomen in den onvergelijkelijken tuin van Murcia, een waar Eden, welks weelderige plantengroei den reiziger schijnt te verplaatsen naar de poëtische oorden (vergeles), bezongen door de Indische (indiano) dichters of naar de vruchtbare landouwen der keerkringsgewesten van Amerika.

— Dit is een tooverland! riep D. Gustavo uit. Met recht heeft men gezegd (dat) „de Murcia al cielo".

— Toch zei mij iemand die het gezien heeft, dat deze schoone tuin in werkelijkheid een oase is te midden der woestijn. Het schijnt dat (2de vlakte ('gezien van boven van dezen bergketen aan welks andere zijde zich de zee bevindt, een groote blauwe vlek gelijkt midden in een onmetelijke witachtige uitgestrektheid.

— Dat wel zou kunnen zijn, antwoordde D. Gustavo, want eenige malen dat ik te Murcia ben gekomen uit la Mancha (bajando desde la Mancha). heb ik (sden weg totdat men in het gezicht van deze vlakte komt (inf.), ('erg dor (J gevonden, hoewel eenige oasen, zooals jij ze noemt (tr. zegt), niet ontbreken.

— Hier, gelijk in Alicante, zal (deber) men ook gretig (con af dn) gebruik maken van het regenwater (pl.), antwoordde Octavio.

Sluiten