Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wereld was hun liever geworden, dan de toekomstige. Eerzucht, heerschzucht en hebzucht deden hen nu de wapenen opvatten tegen Ali en de vrome Moslims betreurden het schandaal, dat de weduwe des profeten, wier plaats in de huiskamer was, in den burgerkrijg een levendig aandeel nam. De zoogenaamde kameelslag was echter beslissend, want Ali behaalde eene volledige overwinning. Nu kon men eindelijk op de verwezenlijking van zijn ideaal hopen, doch neen: Moawija de stadhouder van Syrië bleef de gehoorzaamheid weigeren, zoolang Othman's dood ongewroken was. Die schijnheilige rebel moest dus eerst nog tot rede gebracht worden. Maar Moawija was slim en listig. Hij wist heel goed, dat hij onverdeeld op zijne Syriërs rekenen kon, terwijl de dwepers, die de kern van Ali's legers uitmaakten, niet aan zijn persoon, maar aan hunne eigene droombeelden gehecht waren. Het verwonderde hem wel, dat hij niet meer bijval vond, daar hij toch optrad als handhaver der gerechtigheid, maar om eene list was hij allerminst verlegen. Zoo het zwaard zijne zaak niet kon doen zegevieren, dan kon men nog met het oog op Ali's aanhangers zich beroepen op de uitspraak Gods. Daaraan was licht eene mouw te passen, zoodat hij zelf er nooit bij kon verliezen, het eenige wat hem belang inboezemde. Ali's soldaten waren natuurlijk onoverwinnelijk, zoodat Moawija de beraamde list ten uitvoer moest brengen. Zijne soldaten hechtten op zijn bevel Qoran-exemplaren aan de lansen, daarmede te kennen gevende, dat zij de uitspraak Gode wenschten over te laten.

De list gelukte volkomen. Ali's aanhangers gaven aan eene plotselinge opwelling gehoor en dwongen hem, onder

Sluiten