Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

plaats hadden *)• Alle gezindten waren daar vertegenwoordigd en wij behoeven niet te vragen, in welken geest aldaar gesproken werd, wanneer wij weten, dat de blinde dichter Basshar een der hoofdpersonen was, die dikwijls, wanneer iemand een vers gereciteerd of een stuk voorgedragen had, uitriep, dat hetgeen hij gehoord had, veel mooier was, dan deze of gene süra uit den Qoran, hetgeen eene capitale ketterij was, want de aesthetische volkomenheid van den Qoran is een der hoofdbewijzen voor zijnen goddelijken oorsprong. Trouwens Basshar was een bekend vrijdenker en werd alleen door den khalief ontzien van wege zijne talenten, totdat hij ten laatste den vorst zeiven ging beschimpen, betgeen hem het leven kostte').

Nu gevoelt ieder, hoe groote aantrekkelijkheid in dergelijke omstandigheid een geloofssysteem als dat der Manicheën moest hebben. Het liet zich even goed Mohammedaansch kleuren, als het vroeger Christelijke vormen had aangenomen (want de populaire opvatting, krachtens welke het Manicheïsme beschouwd wordt als een mengsel van Parsisme en Christendom is ten eenenmale valsch, aangezien het oorspronkelijk met het laatste niets gemeen heeft s). Het voldeed in ruime mate aan de behoeften der verbeelding. Men herinnere zich slechts de uitgewerkte kosmogonie , den strijd van den „Urmensch" met de vorsten der duisternis, de schepping van den eersten mensch uit de door den Urmensch in den strijd verloren deelen zijner

1) Abu-'1-M.<ih&sin ed. Juynboll I, 420—421. Vervolgens Kremer, Streifxüge p. 34.

2) Vgl. o. a. Kremer, 1. 1.

3) Vgl. Baur: Dat Manich. Religionssyitem pg. 406 vvg. De berichten van den Fihrist leggen daartegen het meest afdoend getuigenis af.

Sluiten