Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

algemeene rechtsregels af te leiden. Als zoodanig namen zij aan: 1® den Qoran, 2° de traditie (sonnah) van den profeet, 3° de algemeene overeenstemming in de eerste plaats van Moliammed's metgezellen en verder van de kerk in haar geheel (KcUq»-). Welk gebruik de juristen van deze bronnen maakten, kunnen wij hier niet nagaan1); wij willen nu doen opmerken dat de theologen uit dezelfde bronnen hunne regels afleidden voor hetgeen de Moslim had te gelooven, waaruit de jurist de zijne putte voor hetgeen hij had te volbrengen. Zij sierden zich derhalve met den naam „mannen der sonnah en der algemeene overeenstemming (ücU^iJt3 xiwJI J^l)" en wel in tegenstelling met de Motazelieten en andere ketters, die wel, evenals zij, het gezag van den Qoran erkenden (die daarom in het wachtwoord der orthodoxen onvermeld gelaten wordt), maar tegenover de twee andere bronnen eene vrije verhouding aannamen. Om deze met een paar woorden te schetsen: zij beriepen er zich op zoo dikwijls zij met hunne meeningen overeenstemden, doch verwierpen haar, indien zij daarmede streden. Een voorbeeld zal dit duidelijk maken. Zoo werd overgeleverd op gezag van ibn-Mas'ud, dat hij gezien had, dat de maan gespleten was; derhalve een bericht van een ooggetuige aangaande eene zaak, waarbij vergissing bezwaarlijk mogelijk was. Hoe oordeelde nu el-Nattham daarover? „Het is een formeele leugen, zoo „liet hij zich uit, want zoo iets doet God niet, noch voor „hem alleen, noch voor een ander met hem, maar alleen „als een buitengewoon teeken, tot een bewijs voor zijne „gezanten, eene aansporing voor zijne dienaren en een ar-

1) Vgl. Sachau 1. 1. Kremer, Culturgeschichte pg. 470 vvg.

Sluiten