Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kort als eenvoudig en omvat niet meer dan het geloof aan éénen God en aan de zending des profeten '). Deze is de eigenlijke kern van de geheele latere dogmatiek, die zich langzamerhand daaromheen vastgezet heeft, precies op dezelfde wijze, als de doopsfoninile zich uitgebreid heeft tot het zoogenaamde symbolum apostolicum, dat op zijne beurt weer is aangevuld door de besluiten der oecumenische conciliën. Dit proces was in den Islüm eerst voor goed afgeloopen met el-Ashari; eerst toen bestond er eene samenhangende dogmatiek, waarin alle orthodoxe dogmata eene plaats vonden. Wel is waar berust deze voorstelling van den loop der zaken op de onderstelling, dat het aan abuHanifa toegekende geschrift: „el-fiqho-'l-akbar" geheeten, onecht is, doch deze onderstelling is niet nieuw, want zij wordt reeds vermeld door Hadji Khalifa, vond eenen verdediger in Kremer l), en wordt gebillijkt door Sachau 3). Toch moet ik nog een stap verder gaan, dan deze geleerden, die dit werkje nog betrekkelijk oud achten, voornamelijk op grond, dat het reeds door den auteur van den Fihrist aan abu-Hanifa wordt toegekend. Toch stierf deze eerst in het jaar 987 (88) en ook de oudste commentaren dateeren eerst uit de tiende eeuw. Ik ben van oordeel, dat het, in zijnen tegenwoordigen vorm, elAsh'ari •+■ 941 (42) onderstelt, doch erken gaarne demogelijkheid, dat het geïnterpoleerd is, waarvoor de vorm schijnt te pleiten 4). Doch — en hierop komt het voor mijn

1) De bekende twee woorden; aJLi K en

2) Kremer: Geschichte enz. p. 39. Culturgeschiekte I, 491.

3) Sachau 1.1. pg. 712 noot.

4) Ook lezers, die geen Arabisch verstaan, kunnen dit beoordeelen naar de vertaling van Kremer: Geschichte enz. pg. 40 vvg.

Sluiten