Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hij is de volstrekte willekeur, of zooals de Mohaminedaansche geloofsbelijdenis het uitdrukt: wat Hij wil is, en wat Hij niet wil, is niet. Hoe goed ook de poging gemeend ware om Hem in Zijn willen gedetermineerd te doen zijn door Zijn wezen, het was en bleef eene determinatio en elke determinatio is eene negatio, in dit geval de ontkenning, dat een goed deel van hetgeen op aarde geschiedt aan Zijn bestuur onderworpen is. Had men den Islam lief dan kon men niet aarzelen, wat te doen.

In dit opzicht derhalve is de orthodoxe leer met die der Motazelieten in volstrekten strijd. Maar anders staat het met het streven der laatsten om den godsdienst tot redelijk inzicht te verheffen. Hoewel de oude orthodoxen, gelijk wij zagen, zich daartegen eveneens verzet hebben, na elAsh'ari wordt het den geloovige zelfs tot plicht gesteld om zich rekenschap van zijn geloof te geven'). Maar de rede was intusschen vrij wat bescheidener in hare eischen geworden; zij onderwierp zich thans gewillig aan het kerkgeloof en stelde zich slechts ten doel dit voor het verstand aannemelijk te maken. Niets is minder juist, dan deleer der Ash'arieten voor eene doode orthodoxie te verklaren, zij is integendeel jegens de beoefening van de wetenschap zeer wel gezind 2). Doch het blijve aan anderen voorbehouden het werk van el-Ash'ari te beschrijven!

1) Tot groote ergernis van ibn-Hazm Cod. Lugd. II, 54 r. vvg. 156 r.

2) Vg. Dozt, Islamisme pg. 251.

Sluiten