Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Al is het onderwerp mijner dissertatie niet ontleend aan de Christelijke dogmen-geschiedenis, toch heb ik slechts oude bekenden in een nieuw kleed laten optreden. Wij zagen ons verplaatst in eene andere maatschappij; wij hoorden namen noemen, die ons eenigszins vreemd klonken; hier en daar stuitten wij op iets, dat ons zonderling voorkwam, doch ten slotte was het ons alsof wij geene reis naar het verre Oosten gedaan hadden, alsof wij ons niet in het donkerste gedeelte der Middeleeuwen verplaatst hadden. Reeds vond ik gelegenheid om te wijzen op den analogen toestand der Christelijke kerk ten tijde der Gnostiek en van den grooten Origenes. Maar er is iets, dat den strijd door mij geschetst nog leerzamer maakt, dan dien in de Christelijke kerk gevoerd. Eene beschouwing als die der Rationalisten van de vorige eeuw, krachtens welke de vaststelling van het dogma een werk is van hofintrigues en priesterkuiperijen, kortom een werk van het toeval, moge in de Christelijke kerkgeschiedenis een schijnbaren steun vinden, zij blijkt met betrekking tot den Islam geheel valsch te zijn. Hier is het proces ongehinderd door kerkelijken en politieken invloed afgeloopen en blijkt het, dat de overwinning der orthodoxie d. w. z. van de partij van het gezag de natuurlijke ontwikkeling is van de idee van den Qoran. Op enkele punten heb ik dit in den loop

Sluiten