Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

steunden, als vijanden zouden worden beschouwd, en dat de Fransche natie de wapenen niet zou nederleggen, dan na hunne onderwerping. 28 Oct. 1792 werd aan' den Abbé Grégoire opgedragen eene «Déclaration du droit des gens» samen te stellen, maar hoewel hij in 1795 een ontwerp van 21 artikelen indiende, werd dit, waarschijnlijk om politieke redenen, nooit tot wet verheven. (') Het idealisme van de revolutie was reeds onder het geweld verdwenen, wel was het oorlogsrecht in sommige opzichten een weinig verzacht, maar in de betrekkingen tot het buitenland waren, evenals in de binnenlandsche politiek, geweld en willekeur in de plaats getreden van alle fraaiklinkende verklaringen; om tractaten bekommerde men zich niet meer° en nooit zijn de inbreuken op het volkenrecht zoo talrijk geweest en zoo onbeschaamd, als in de oorlogen van de revolutie en van Napoleon I. Van volkenrecht en Europeesch evenwicht was geen sprake meer, door het Continentaal stelsel werd Engeland van het Europeesch verkeer uitgesloten, totdat eindelijk de verbonden mogendheden den grooten veroveraar overwonnen, en in de tractaten van 1814 en 1815 aan het volkenrecht weder een vasten grondslag gaven. (2)

Men had de rampen van den oorlog weder in al hare ontzetting ondervonden, eene algemeene uitputting en een verlangen naar rust en vrede waren er het gevolg van. Nu zou men maatregelen nemen om den oorlog voor goed uit de maatschappij te bannen,

(1) Hmrer, t. a. p. s 8, noot 3. Eene beoordeeling van dit ontwerp is

•eZ v "VMAKTENS' Pró* d" droit d« moderJdc

lEurope, ed. Ch. Vergé. Par.s I808 in de Prérace van dc editie vau 1796

(2) I)r. Carl Richtbr, Staats- und Geaells-hafts-Heeht der fr.ntó.ischeu Bevolution von 1.89-1814. Berlin 1800. Bd II. b. 04'J v.

Sluiten