Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

stel wetten heeft, welke waarschijnlijk ongerept doorloopen ZOO ver haar rijk strekt, maar niet verder >

ct HCVS Volk°men waar> ^t, als wij overgaan van het anorfarHe J0' °rganischc' wiJ' een nieuw stel wetten aanschiet te Waar°m hCt lagere niet Van kracht schijnt te wezen m de hooger sfeer, ligt niet daarin, dat 7C

2" te niet gedaan, maar dat zij worden overheerscht door htiger wet. En de reden, waarom de hoogere wetten aar we.kmg met uitoefenen in lager sfeer, ligt niet daarin, dat zij benedenwaarts haar continuïteit verliezen, maar hierin £! t * "T T' Waar°P ziJ haar werking uit kunnen oefenen.

wetten l ^ ^enheid. De biologische

wetten reiken, zoo ver het leven reikt. Waar echter leven

' ;ar aar 231 meni haar zicn werken, gelijk er aantrekkingskracht is, waar ook maar stof wordt aangetroffen

hebbfn ,in de laatste volzinnen, met opzet.'toegegeven

3eke r°r , a mg, We zeiden- dat de biologische wetten zekerlijk door zouden loopen in de lagere of minerale sfeer

indien daar slechts iets ware, waarop ze haar werking konden

uitoefenen Wat is echter 't geval? Wetten werken niet

op eenig ding. Het is alreeds aangetoond, maar het kan

naar het blijkt, niet genoeg worden ingeprent, dat wetten

geen werkmeesters zijn, maar slechts een wijze van werken

of werking. Willen wij ons dus nauwkeurig uitdrukken dan

moeten wij zeggen, dat de biologische wetten door zouden

loopen ,n de lagere sfeer, indien daar slechts eenig ding voor

zc ware, met om er werking op uit te oefenen, maar om

het in stand en orde te houden. Is ergens geen werking,

is er niets, dat in stand of orde gehouden moet worden, dan

rust de verantwoordelijkheid ook niet op de continuïteit. De

wetten zullen altijd op haar post wezen niet alleen, waar

haar diensten worden vereischt, maar waar zij ook slechts mogelijk zijn.

Wij moeten hier wel de aandacht op vestigen, want dit is eene verbetering, welke iedereen dikwerf zal hebben aan te brengen in zijn denken. * Is zoo «noeielijk om aan natuurwet niet het denkbeeld te verbinden van iets zelfstandigs; het denkbee , dat zij bewegende krachten zijn, iets onafhankelijks een energie; en daarom loopt men voortdurend gevaar van

Sluiten