Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

leven is dus ten slotte geen ander dan dit: de mensch heeft slechts de goede houding in acht te nemen. In Christus te blijven, dat is alles. Op een schip, dat den oceaan oversteekt, is veel werk te verrichten. Toch wordt niets gedaan om te maken dat het schip voortgaat. Slechts zorgt de schepeling dat zijn zeil den wind kan opvangen. Hij brengt daaiom zeil en roer in den goeden stand — en 't wonder is volbracht. Zoo ook is het altijd en overal God, die schept, en de mensch, die er partij van trekt. Het werk der wereld bestaat in niets anders dan in het partij trekken van reeds aanwezige krachten en voordeelen. God geeft den wind, het water, de warmte; de mensch stelt zich op den weg van den wind, plant zijn molenrad op den weg van het water; brengt zijn piston op den weg van den stoom ; en in dier voege zich zelf stellende voor Gods Geest, stroomen ook de krachten der Almacht zijne ziel binnen. Hij is als een boom, geplant aan waterbeken, welks blad niet afvalt, en die vrucht geeft op zijnen tijd. Dit is de diepe les die geleerd wordt bij het beschouwen van de lelie. Het is de stem der Natuur, het geheele evangelie van Jezus herhalende: „Komt tot Mij, en Ik zal u rust geven."

Sluiten