Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

moet hij, naar volmaakt-natuurlijke beginselen, wezen. Gij kunt een ziel even goed als een plant verschrompelen door haar te onthouden wat zij noodig heeft. Zulk een ziel kan een tijd lang „den naam hebben, dat zij leeft." Zij kan uitwendig geen teeken vertoonen van machteloosheid. Doch haar deugd zelve heeft die bleeke kleur van een bloem, welke is opgegroeid in 't donker, of als kruid, dat nooit dé zon heeft gezien, en geen geur ons tegenademt. Van zedelijk standpunt gezien biedt zulk een organisme ons een voorbeeld aan van een onberispelijk leven ; maar voor de wetenschap is het een proeve van een tegengehouden ontwikkeling; en aan den godsdienst geeft het een lijk te zien — een levende doode. Met Ruskin „verwonder ik mij niet over datgene, wat de menschen lijden, maar dikwijls wel over datgene' wat zij verliezen."

Sluiten