Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

éénen haten en den anderen aanhangen." Den anderen verachten — dat is het haten van het leven, het beperkende leven. Dat is geen menschenhaat, maar Christendom.

Dit beginsel, zoo als we zeiden, sluit de ware wijsbegeerte der zelfverloochening in zich. Het bevat ook het geheim, dat de zelfverloochening gemakkelijk leert dragen. Een algemeene opvatting van de zelfverloochening is, dat er een menigte van dingen bestaan in het leven, welke met een krachtige hand moeten worden neergeslagen, op hetzelfde oogenblik, waarin zij zich vertoonen. Het zijn verzoekingen, welke niet mogen geduld worden, maar dadelijk moeten gedood met inspanning van alle krachten.

Zoo wordt het leven een gestadig en smartelijk afsnijden van dingen, die wij lief hebben als onze rechterhand. Maar vooronderstel nu, dat iemand moedig er naar streefde deze dingen te haten. Vooronderstel, dat wij na rijp beraad eene beslissing namen betreffende die dingen, waarin wij voortaan alleen ons leven wilden stellen. Vooronderstel, dat wij een bepaalden kring van onze omgeving uitkozen, en bepaalden, eens vooral, dat wij daarmee alleen in gemeenschap zouden staan, terwijl wij dezen kring aan alle zijden omringden met een muur, waar niemand overklimmen kon. Waarlijk in de schatting van anderen zouden wij een armer leven schijnen te leiden ; zij zouden zien, dat onze omgeving eng was en beperkt, en daarom ook ons enghartig noemen. Maar, wèl gekozen, zou dit beperkte leven inderdaad het rijkste leven zijn; het zou rijk zijn ten opzichte van de hoogste en beste, en arm ten opzichte van de laagste en geringste betrekkingen. Het duidelijk omschreven geestelijk leven is niet alleen het hoogste leven, maar het valt ook het gemakkelijkst te dragen. Het geheele kruis valt lichter dan het halve. De mensch, die de beide werelden genieten wil, geniet geen van beiden. En hij, die twee meesters dienen wil, verliest den zegen van beiden. Maar hij, die zijn standpunt gekozen heeft, die een scherpe en diepe grenslijn voor zijn godsdienstig leven heeft geteekend ; hem, die alles, wat daar buiten ligt heeft gestempeld tot voor hem verboden grond, wordt het juk zacht en de last licht. Immers die verboden omgeving wordt hoe langer hoe meer tot iets, dat als t ware niet meer bestaat. Als middelen

Sluiten