Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

telijke rijk, geldt met dezelfde kracht van den slagboom, dien de wetenschap plaatst tusschen het anorganische en het organische. Het voorbehoud van het leven is in beide gevallen een feit, en wel een feit van buitengewone beteekenis.

Wat wordt er dan van de evolutie? Doen die twee slagboomen haar dan te niet ? Geenszins. Maar zij dwingen ons onze leer ruimer op te vatten. En die leer wint door zulk een verruiming onmetelijk veel. Want de zaak staat nu aldus : De evolutie, in overeenstemming met hare eigene wet, dat de vooruitgang van 't eenvoudige opklimt tot het samengestelde, begint nu zelf tot het samengestelde op te klimmen. Deze materialistische evolutie is, om zoo te zeggen, een rechte lijn. Terwijl zij al het andere samengesteld maakt, blijft zij alleen • eenvoudig, onwetenschappelijk eenvoudig. Maar terwijl de evolutie elk ander ding tot ontplooiing brengt, zien wij ook haar zelve langzaam zich ontplooien. De rechte lijn begint van lieverlee te golven. Op een gegeven punt treedt een nieuwe kracht te voorschijn, die haar ombuigt; en op een ander gegeven punt treedt een andere kracht te voorschijn, die dan weêr ombuigt. Die punten staan tot elkander in verband; die krachten zijn niet los van elkander. De rangorde is nog steeds harmonieus, en de ontwikkeling gehoorzaamt stiptelijk de ontwikkelingswet, die voert van het algemeene tot het bijzondere, van het lagere tot het hoogere. Wat wij hier verkrijgen, is, in 't kort gezegd, niets minder dan de evolutie van de evolutie.

Nu is voor wetenschap en Christendom beiden, maar vooral voor de wetenschap, die verrijking van de evolutie belangrijk. En voor 't Christendom is die toevoeging aan het stelsel der natuur van een tweeden slagboom van wezenlijke wetenschappelijke waarde. Eerst schijnt hij niets anders dan de moeielijkheid te vermeerderen; maar inderdaad heft hij haar op. Hoe wonderspreukig het ook klinke — 't is niettemin waar, dat twee slagboomen gemakkelijker te verklaren zijn dan één: twee mysteries zijn minder mysterieus dan één mysterie. Twee worden er vereischt om een harmonie te vormen. Eén is van zelf een catastrophe. Maar, evenals de terugkeer van een eclips op verschillende tijdstippen maakt, dat een eclips geen verbreking is der continuïteit; gelijk het

Drummond. Natuurwetten. >7

Sluiten