Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Wat Atlantis ons naliet.

De geschiedenis in het vorige hoofdstuk vermeld, was niet alleen op zich zelf zeer aantrekkelijk, maar ook belangrijk doordat zij ons in staat stelt, de toestand waarin de wereld thans verkeert, te begrijpen. Ik moet haar nog een weinig meer uitwerken, om mijne lezers een sleutel te geven tot het rechte begrip van veel, dat tegenwoordig om ons heen is en dat zonder dien sleutel hopeloos geheimzinnig zou blijven.

Ik sprak van den achteruitgang en het verval, die aanvingen tegen het einde van het millioenlal jaren, dat voorbij is gegaan sedert het oude vastland het toppunt van macht bezat. Maar er waren onder de Atlantiërs enkele, die meer verlicht waren dan de overige en daar de oude beschaving bedorven was, leidden deze menschen groote stroomen van landverhuizers naar andere deelen der wereld. Zoo'n stroom was de oorsprong van de werkelijk vroegste beschaving van Egypte, toentertijd eene uitgestrekte landstreek met in het Westen een zeestrand — waar wij nu niets dan de eindelooze zandstreken der Sahara aantreffen — en een Noordelijk deel dat zich uitstrekte over dat gedeelte, dat thans het Oostelijk bekken van de Middellandsche Zee uitmaakt.

De leiders dezer groote volksverhuizing waren in kennis en in zedelijke ontwikkeling verre verheven boven het volk, dat in dat land thuis hoorde. Van uit hun midden werden de koningen, priesters en leeraars der inheemsche bevolking gekozen en op het eerste gezicht lijkt het verwonderlijk, dat er geen zichtbare overblijfselen zijn achtergebleven, om het verhaal van hunne daden te boekstaven; maar de zaak is, dat slechts een klein deel van het tegenwoordige Egypte samenvalt met het oorspronkelijke Egypte van die vroege tijden, Een gedeelte daarvan ligt

Sluiten