Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Verwaarloosde Kennis van Astronomie.

Zooals ik heb trachten aan te toonen, dwingt de moderne astronomie onze bewondering af door haar verbazende nauwkeurigheid en fijnheid van waarneming binnen de perken, die zij zichzelf heeft gesteld.

De wijze echter, waarop voor 't meerendeel de wetenschappelijke wereld van de negentiende eeuw de Natuur heeft beschouwd, heeft ertoe geleid om al die aanzichten der sterrenkunde te verwaarloozen, die niet binnen het gebied van "meting" vallen. Bovendien was 't een overheerschende, verstandelijke misslag van de negentiende eeuw, om hoogelijk ingenomen te zijn met zichzelf en haar eigen werk, waardoor zij licht oversloeg tot minachting voor alles, wat zij niet kon begrijpen. Overleveringen van vroegere wereldbeschavingen werden als bijgeloof ter zijde gesteld, indien zij niet overeenkwamen met die kennis, welke de negentiende eeuw zelve verworven had. De neiging hiertoe werd nog versterkt door den stuitenden vorm, waarin voor 't meerendeel die overleveringen tot op onzen tijd zijn overgebracht. Niettemin heeft deze haastige, achtelooze wijze van beoordeeling er de moderne wetenschappelijke wereld toe geleid, om tegenover eene menigte belangwekkende mysteriën der Natuur eene houding aan te nemen, waarvoor wij door toekomstige wetenschapsmenschen zelfs met nogmeerminachtinguitgelachenzullen worden, dan wij het om de dwaasheid onzer voorvaderen hebben gedaan.

De studie van het hemelgewelf leverde in vroegere eeuwen eene geheel andere uitkomst op dan die waarmede hedendaagsche waarnemingen door middel van telescopen worden verkregen. Vroeger werd algemeen erkend, dat sterren en planeten, zon en maan den een of anderen geheimzinnigen invloed uitoefenden op menschelijke zaken en in 't algemeen op de wereld, waarin wij leven. Hoe meer wij teruggaan met het helderziend onderzoek, hoe meer wij bemerken, dat dit geloof zeer beslist en scherp-

Sluiten