Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

steeds te tellen. Zoo zijn de denkbeelden, waarvan de stelsels der partyvertegenwoordiging uitgaan, veel meer in overeenstemming met de toestanden, gelijk zy zich in de maatschappij voordoen, en' met de bestaande wetgeving, dan de persoonlijke stelsels.

Overigens mag betwijfeld worden of de theorie, waarvan de persoonlijke vertegenwoordiging uitgaat, wel juist kan worden geacht. Het mag toch niet worden voorbijgezien, in hoe hooge mate groepformeering en aaneensluiting der kiezers onderling, bevorderlijk zijn voor de politieke opvoeding der natie en hoe krachtig zij er toe medewerken om de verschillende groote beginselen en belangen, die in het volk leven, tot hun recht te doen komen. Vandaar dat wij het niet als een ideaal beschouwen, dat iedere kiezer zijne stem uitbrenge, los van alle partijverband en aaneensluiting met anderen, en dat wij beter kunnen instemmen met het beginsel van de stelsels der partyvertegenwoordiging, welke uitgaat van de groepformatie onder de kiezers.

Verder behoort in het oog te worden gehouden, dat de invoering der persoonlijke vertegenwoordiging in de practijk op niet te onderschatten moeilijkheden zoude stuiten. Waar onder die vertegenwoordiging het gansche land voor de verkiezingen der Tweede Kamer één kiesdistrict zoude vormen en de kiezers in hunne keuze niet gebonden zouden zyn aan eenige locale of districtelijke candidaatstelling, daar zal dat onvermijdelijk tot verwarring en misverstand onder gelijkgezinde kiesgerechtigden in verschillende streken aanleiding moeten geven. Ook staat te vreezen, dat de zeer gecompliceerde stemmenafwikkeling in de praktijk niet geringe bezwaren met zich brengen zal.

Ook moet nog als ernstig bezwaar tegen de persoonlijke vertegenwoordiging worden aangemerkt de groote macht, die onvermijdelijk aan het lot, het toeval, moet worden gegeven, als éénig middel tot wering van willekeur. AVrant de volgorde van de toekenning der stembriefjes kan op den

Sluiten