Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

op te maken; laat de aangevers, wanneer er een geschil over hunne aangiften ontstaat, hun facturen doodeenvoudig overleggen zooals ze luiden en laat de afzender in zijn factuur doodeenvoudig opnemen den prijs, dien hij werkelijk in rekening brengt. Eerlijk duurt het langst. Hoe kan iemand bij het openleggen van de waarheid en niets dan de waarheid worden gedeerd ?

Intusschen moet wel dit worden bedacht: de wet wil, als regel, de invoerrechten geheven zien naar den loopenden prijs; en verklaart dit begrip aldus: 'de som, die gerekend wordt op den dag der aangifte voor levering hier te lande te kunnen worden bedongen, door de eerste hand in het buitenland, verminderd met het invoerrecht volgens het tarief."

Nu is het wel duidelijk, dat dit niet per se is — en niet beoogt te zijn — de factuurwaarde, die aan een zekeren geadresseerde hier te lande door den buitenlandschen afzender wordt berekend. Reeds de tijdstippen van berekening en van aangifte verschillen ; dan is de hand van wie de geadresseerde zelf betrekt, niet altijd de eerste hand in het buitenland; ook kan over het begrip «eerste hand" misschien verschillend worden gedacht, waar het goederen betreft, waarvan de onderscheiden onderdeden afzonderlijk worden gefabriceerd; ook zijn er in »het buitenland" verschillende plaatsen en verschillende fabrikanten, die een verschillenden prijs kunnen maken; verder is het zeker, dat de loopende prijs verschilt in de gevoerde procedures is dat herhaaldelijk verklaard — naarmate de goederen bestemd zijn voor een grossier of voor een detaillist, een winkelier; en eindelijk kan voor goederen somtijds een speciale prijs worden bedongen, naar gelang van behoeften of bijzondere consideratiën bij een bepaalde transactie. Al deze opmerkingen treffen dan voor sommige artikelen sterker dan voor andere.

Nu komt daarbij, dat het — alweer blijkens de verklaringen der onderscheiden deskundigen — zeer onzeker

Sluiten