Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

broeders ontvingen hem uit den kerker even goed onderwezen, als had hij langen tijd geleefd in een geregeld studiehuis" (1). Thomas had die wijsheid verzameld uit drie boeken: de H. Schrift, de theologie van Petrus Lombardus en Aristoteles' geschrift over de drogredenen (2).

Na de beproeving was thans voor dezen met hart en ziel aan het kloosterleven gehechten jongeling de wereld zijner wenschen geopend. Overwegingen, gebed, studie en verkondiging der waarheid werden zijn uitverkoren deel. Hij zal gaan waar God hem roept. Weldra zien wij hem naar Keulen vertrekken, om eerst een verblijf te vinden in het land zijner jeugd, als het avond wordt voor den pelgrim.

Wij gewagen hier in het voorbijgaan van de reis naar Keulen, dewijl daarmee een feit samenvalt, dat met Thomas' roeping in verband staat.

Paus Innocentius IV, om zich nog meer te vergewissen, door welken geest Thomas gedreven werd, zou verlangd hebben, dat deze zich aan het pauselijk hof kwam verantwoorden omtrent zijne roeping. De Heilige verscheen in de plechtige vergadering. Hij sprak met de wijsheid van een grijsaard en den argeloozen eenvoud van een kind zóó treffend over den gekozen kloosterstaat; er blonk zóó veel nederigheid en oprechte liefde tot God uit al zijne woorden, dat den Paus en den aanwezigen kardinalen bij dit pleidooi tranen in de oogen welden. Men zegt ook, dat den Heilige de staf van Monte Cassino werd aangeboden, doch dat hij zich aan deze hooge waardigheid wist te onttrekken (3). Alle weerstand was nu, met Gods bijstand, gebroken. De hemelsche genade zou haar werk, bij nieuwen arbeid en strijd, voltooien.

(1) De Tocco, II, i2.

(2) De Tocco, II, io.

(3) Thom. Cantimp. De apibus, I, 20 § 10; vgl. Touron, La Vie de S. Thomas, L. I, ch. 16—17. — J. Didiot, S. Thomas d'Aquin (1894), p. 34—35, en Mortier, Hist. des Maitres généraux, p. 408 stellen dit feit in 1848, vóór Thomas'terugkeer uit Parijs naar Keulen.

Sluiten