Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

leerschen studiemakker bewogen, en hun goedhartigheid was bereid hem bij te staan. Onverstoord, aan lof noch blaam denkend, bleef de schijnbaar zoo middelmatige Italiaan in diepzinnige overweging verslonden. Het scheppende woord zweefde over zijnen geest; het woord, dat licht en klaarheid uit de duisterste diepten der kenbare dingen deed opgaan, en de chaotische veelheid samenbracht in schoone harmonie van eenheid en orde. De Tocco beschrijft het gedrag van den Heilige omtrent dezen tijd met de volgende woorden: „Hij was bewonderenswaardig in zijn stadig zwijgen, vol studievlijt, vroom „in 't gebed. Wat hij later aan de wereld mededeelen zou, „stapelde hij thans in zijn geheugen op. En daar hij al zijne „wijsheid en de goddelijke verlichtingen door ongehoorden „eenvoud en stilte hield omsluierd, vingen de kloosterbroeders „aan, hem den zwijgenden os te noemen, onbewust als zij er „van waren, hoe groot een leeraar hij eenmaal zou zijn. Van „dit uiterlijk zwijgen echter kwam hem en anderen groote bate; „immers sprak hij te meer de innerlijke zieletaal en verwierf zich, „door geen uiterlijkheden verstrooid, te vroeger de wijsheid" (1).

Eenige weken, of maanden wellicht, bleef Thomas te Keulen een onbegrepen talent. God, die wonderbaar in zijne heiligen is, stelt eenige zijner trouwe dienaren tot een treffend toonbeeld van lijdzaamheid bij verguizing, andere tot een spiegel van nederigheid bij den hoogsten roem: Thomas van Aquino leert ons, dat ware deugd naar het laatste doel gaat langs beide wegen.

Schijnbaar een toeval plaatste het verborgen licht op den kandelaar. Meester Albertus verklaarde destijds het bekende geschrift : Over de namen Gods, een werk, meende men toenmaals algemeen, van Sint-Paulus' doorluchtigen bekeerling, Dionysius den Areopagiet (2). Deze lessen handelden over Gods volkomenheden, en Thomas, voor Avien geen boeiender onderwerp denkbaar was, verdubbelde, zoo mogelijk, zijnen ijver. „Wat die arme Siciliaan zich moet afmartelen!" schijnt een der medescholieren te hebben gedacht. Althans hij bood den Heilige voor 't herhalen van Albertus' diepzinnige lessen zijn steun. Thomas aanvaardde met ongekunstelden eenvoud en met de onnavolgbare wellevendheid van waren ootmoed het goedhartige voorstel. Denkbeelden

(1) De Tocco, III. 13.

(2) De divinis Nominibus.

Sluiten