Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„met Gods bijstand den laster van kwaadwilligen wederlegd „en blijkt het openlijk, dat zij geen reden tot veroordeeling „geven, die, in Christus Jezus zijnde, niet wandelen naar „het vleesch, maar met 's Heeren kruis beladen en de zinnelijke verlangens versmadend, de werken des geestes zoeken" (1).

Ziedaar een schets van Sint-Thomas' pleidooi, gelijk het geschreven tot ons is gekomen. Het werd den H. Vader overhandigd. In eene talrijke vergadering, met den Paus tot voorzitter en bijgewoond door de vier kardinalen-rechters, werd het betoog gelezen en in behandeling genomen. Het einde was een overwinning voor de rechtvaardige zaak.

Den oden Oktober 1256 werd te Anagni door de vier kardinalenrechters vonnis geveld. Het boek: Over de gevaren der laatste tijden, werd als „ongerechtig, misdadig, verfoeielijk" veroordeeld en naar middeleeuwsch rechtsgebruik ten vure gedoemd. De samengestroomde menigte zag de vlammen omhoogstijgen op het plein van Anagni. Ten aanschouwe van honderden universiteitsleden werd het geschrift, dat zooveel eerlijke mannen had onteerd, eenigen tijd later op dezelfde wijze te Parijs aan de afkeuring des volks prijsgegeven (2). Eudes van Douai, Christiaan van Beauvais en eene menigte hunner partijgangers, met name meester Laurens, onderwierpen zich oprecht. Met de kalmte daalde levendig schuldbewustzijn in vele gemoederen. Laurens en Eudes van Douai verzochten later zelfs een graf in het klooster der Dominikanen: „niets kan ik u schenken," zeide de laatste, „om mijn onrecht te vergoeden; doch ten blijke van mijnen rouw, neemt mijn lichaam en schenkt het een graf" (3). Doch het stug gemoed van den hoofdleider der bittere vervolging, die te laat en eerst na zijn veroordeeling te Anagni aankwam, boog niet. Uit de fransche hoofdstad verbannen (4), trok meester Willem zich terug op zijn landgoed Saint-Amour in Bourgondië, waar hij den 13 September 1272 stierf. Voor de beide bedelorden was de bulla Romanus Pontifex, gedagteekend

(1) S. Thom. Aquin. Contra impugnantes, Epilogus.

(2) Vgl. de bulla «Romanus Pontifex" van 5 October, 1256; »Veri solis" van 17 October, 1256; Buil. Ord. Praed. t. I, p. 317. — Du Boulay, H. U. P. t. III, p. 310.

(3) Cantimpr. De apibus, p. 178.

(4I Waarschijnlijk sedert 24 September 1259. Zie Denifle, Chartul. p. 402.

Sluiten