Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Voortaan behoort de Aquiner tot de corporatie (universitas) der parijsche magisters (1). Gelijk hij zelf onder toezicht van zijn ordebroeder Bonhomme voorlezingen had gehouden, zoo werden nu andere baccalaurei, als Sententiën-uitleggers, onder hem voorbereid tot het verkrijgen van den titel, die het recht om overal in de christelijke wereld te leeraren medebracht (2). De tijd deed vele opgewonden gemoederen der tegenpartij tot rust en hiermee menig verstand tot zijn natuurlijke helderheid komen. En het is zeer treffend, bij Thomas' dood de hartelijkste sympathie te zien betuigen, ook door de zoo woelige faculteit der artisten. De brief van hun rector en magister aan het generaal kapittel der Dominikanen in 1274 bewijst ons, dat er vrede op aarde kan zijn voor menschen van goeden wil (3).

Thomas, die in verborgenheid en gespannen arbeid zoo buitengewone schatten van wijsheid had verzameld, ontvouwde voor zijne leerlingen te Parijs den rijkdom van zijn genie. Het scheen, dat God hem de wetenschap instortte. Als baccalaureus overtrof hij reeds alle magisters en was hij welhaast erkend als een man, die door uitmuntende leering zijnen toehoorders den geest van liefde voor de wetenschap inblies. De Tocco, dien wij hier op den voet volgen, teekent vervolgens het onderwijs van onzen Heilige met twee trekken, die duidelijk den indruk hergeven van den bewonderden leeraar op tijdgenooten. Eerst trof hen het nieuwe in hem. „Hij stelde zegt de geschiedschrijver — nieuwe vragen aan de orde; vond een nieuwe en klare wijze van oplossing en voerde daarbij nieuwe bewijsgronden aan, zoodat niemand, die hem nieuwe dingen hoorde leeren en hem wat onzeker was met nieuwe bewijzen hoorde staven, het in twijfel trok, of God deed nieuw licht nederdalen over den man, die al bij den aanvang zoo vast van oordeel was, dat hij niet aarzelde nieuwe dingen te onderwijzen en te boek te stellen, waarover God zich had gewaardigd hem nieuwe ingevingen te schenken". Dit op naïeve manier achtmaal herhaald nieuw heeft zijn waarde. — De tweede karaktertrek in Thomas' leer is de vereeniging van menschelijke wetenschappen met de kennis van Gods Woord. En deze ver-

(1) Zie boven bl. 68—70. *

(2) Als opvolger van Thomas in het baccalaureaat worden genoemd Hannibald, Romanus de Ursini en Petrus van Tarantaise. — Quétif et Echard, Script. Ord. Praed. I, 350.

(3) Denifle, Chartul. Univ. Paris. I, 504—505.

Sluiten