Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

O Jeruzalem!" (1) — Sedert dien dag was Frankrijk minder schoon.

Vóór zijn afrikaanschen kruistocht was de godvreezende koning zich in de gebeden der kloosterlingen van Saint-Jacques komen aanbevelen. De heilige vorst en de heilige leeraar namen afscheid van elkander.

De smartelijke mare van 'skonings dood moet Thomas diep in de ziel getroffen hebben. Wat was er toch bestendig buiten het waarachtig vaderland! Maar godsdienstige zielen zagen in de herhaalde blijken van 's levens broosheid steeds nieuwe wenken om den Oneindige te zoeken.

De Christenheid beware de herinnering aan de twee helden van deugd, die in geheel verschillenden levensstaat de leer toepasten: heiligheid bestaat hierin, dat de mensch zich zeiven en zijne daden wijde aan God (2).

(1) Ipsa nocte, quae praecedebat diem, qua mortuus est, inter quiescendum suspiravit, submissaque voce dixit: >>0 Jerusalem! O Jerusalem!« Die Lunae, postridie festum sancti Bartholomaei, beatus Rex manus conjunctas ad caelum tetendit, et dixit: «Optime Domine Deus, miserere populi hujus, qui hic subsistit, eumque ad patriam suam reduc, ne incidat in manus inimicorum suorum, neque cogatur negare nomen sanctum tuum.« Exiguo post haec intervallo beatus Rex haec verba latine dixit: »Pater in manus tuas commendo spiritum rneum.n His dictis, deinceps non est amplius locutus. — Vita B. Ludov., auctore anonymo reginae Marg. conf. XVI, n. 164, ap. Boll. XXXIX, 615. — Vgl. behalve de tijdgenooten, door de Bollandisten uitgegeven, Lecoy de la Marche, Saint Louis, son gouvernement et sa politique; M. Sepet, Saint Louis en Elie Berger, Hist. de Blanche de Castille.

(2) S. Thom. II. II, 81, 8: Sanctitas dicitur per quam mens hominis seipsam et suos actus applicat Deo.

Sluiten