Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het verhaal van Sixtus van Siena, terug voor zulk een verheven werk; en toen men hem op het voorbeeld van den H. Bernardus wees, antwoordde hij: „Geef mij Bernardus' ziel en „ik zal u eene verklaring geven, die zijnen geest ademt (1)." Eindelijk ontsloot zich nog eenmaal de mond van dezen eenmaal zoo weisprekenden leeraar: hij wilde een bewijs geven van zijne broederlijke liefde en erkentelijkheid.

De samenstemmende overlevering van Israël en der katholieke Kerk zag in Salomon's Hooglied steeds een heilige beeldspraak van hooger waarheden. Reine zielen: Origenes, Ambrosius, Gregorius de Groote, Beda, Bernardus van Clairvaux en Thomas van Aquino, vlogen als nijvere bijen door dezen welriekenden lusthof van bloem op bloem, om een overvloed van hemelsche zoetheid en liefelijke spijze voor godminnende harten te garen. Met oosterschen kleurengloed zijn in den vorstelijken bruidegom en volschoone bruid verheven geheimenissen gemaald: de teedere liefde van Christus voor zijne Kerk; de heilige vriendschap tusschen de vrijgekochte ziel en God, haren Heiland; de smettelooze schoonheid van Jezus' genadigs te Moeder. Gods geest heeft dit alles vóór eeuwen bezongen door verrukkelijke liederen eener van jeugd en onschuld blozende liefde. Heeft Christus, volgens den H. Paulus, zijne Kerk lief als eene bruid; zag de profeet op Patmos het nieuw Jeruzalem uit den hemel nederdalen gelijk eene bruid getooid voor haren bruidegom; wordt 'sHeeren barmhartigheid en in de Menschwording geopenbaarde liefde op Gods gewijde Bladen geschilderd onder het beeld dier trouwste verknochtheid, waarom de man zelfs zijn vader en moeder verlaat ; nergens schonk deze eindelooze Liefde ons een zoo dichterlijk en van jeugd schitterend beeld harer teederste vervoering als in het Hooglied. De heilige kerkleeraren hebben het aldus verstaan; doch zij vroegen voor hunne verklaringen een blik, door geen zinnelijkheid beneveld, maar helder en rein, om het beeld in zijne oorspronkelijke zuiverheid op te vangen; zij vroegen een hart, dat niet door het beeld, maar door den geest dezer mystieke liefdezangen het levendigst werd getroffen.

In Thomas' ziel was alles jong gebleven. Een groote liefde was hem verschenen in het land, waar nu zijn einde kwam: ginds op den berg Cassino ging de Heilige der Heiligen hem

(i) Sixt. Sen. Biblioth. Sancta, L. IV.

Sluiten