Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

beteekenis uit het spraakgebruik der ie eeuw moeten vaststellen. 'Ev oAo) xio -patz. doet aan eene groote menigte denken, zooals de garde van Tiberius was. Van Tiberius' tijd tot dien van Vespasianus was er een troep van 9 cohorten, elk van 1000 man, = 9000 man (Tacit. Hist. II, 93). De praetorianen hielden afwisselend bij Paulus de wacht en brachten de berichten aangaande hem aan hunne kameraden over. Behalve aan de praetorianen werd de apostel ook bekend aan alle overigen, d. i. aan Joden en heidenen, die met hem in aanraking kwamen. Volgens Hand. 28 : 30 bleef Paulus twee volle jaren in eene eigene gehuurde woning en ontving allen, die tot hem kwamen. Deze gehuurde woning zal zeker in de nabijheid van het keizerlijk paleis hebben gelegen. Zoo konden de praetorianen beter over hem de wacht houden en zoo kon hij in aanraking komen met hen, die van het huis des keizers waren. Het gevolg van Paulus' gevangenschap was niet alleen, dat Paulus meer bekend werd, maar dat ook de gemeente moediger het woord Gods verkondigde. (I? ttXsiovs? tu>v aöeXcpwv zijn hier de meeste der broeders. Eene minderheid hield zich terug uit menschenvrees of onverschilligheid. De meesten evenwel vertrouwden op den Heer (met nadruk sv Ivjpt'w voorop), nl. dat Paulus' gevangenschap strekken zou tot bevordering van het evangelie. Vroeger hadden zij ook wel het woord Gods gesproken. Maar thans zouden zij door Paulus' banden dit overvloediger durven doen. Paulus' proces was nog niet afgeloopen en daarom was er bij het getuigen geloofsvertrouwen noodig. Door Paulus' gevangenschap zal den Christenen eerst de moed in de schoenen gezonken zijn, maar later durfden zij meer. Zij zagen, dat Paulus' gevangenschap hem niet alleen niet schaadde', maar voordeel berokkende. De apostel qualificeert vs. 15—17 nader de broeders van vs. 14, die onbevreesd het woord Gods (zie hierbij mijnen kritischen apparaat) durfden spreken. — Vs. 15. De ttvè? [jiiv vormen niet de minderheid tegenover de irXsfovs?, want Paulus zou zich dan grammatisch onjuist hebben uitgedrukt. Maar Ttvs? [isv en Tivè; 03 7ijn de twee bestanddeelen van de vroeger genoemde TrXstovs?. Ook bewijst zat na jjlsv en os, hetwelk bij het volgende behoort, dat een nieuw motief voor de prediking na het eerste motief van vs. 14 genoemd wordt. Naast het edele motief van vertrouwen op den Heer kwamen nog andere beweegredenen van meer persoonlijken aard. Hieruit sprak de houding, welke de bedoelde leeraars tegenover den apostel aannamen.

Sluiten