Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

omstandigheden, zal de God des vredes, d. i. die God, die den vrede in rijke mate heeft en geeft (vgl. Rom. i5: 33,' 16: 20, 2 Ivor. 13: ii, 1 Thess. 5: 23), met de lezers zijn. Anders niet. Vgl. vs. 7, dat de aanleiding kan zijn tot de uitdrukking „God des vredes" van vs. 9.

10. Ik heb mij in den Heer grootelijks verblijd, dat gij het behartigen van mijne belangen nu eens weder verlevendigd hebt; waarop ook gij wel bedacht waart, maar gij waart

11. niet in de gelegenheid. Niet dat ik dit zeg van wege gebrek, want ik heb geleerd vergenoegd te zijn in

12. mijne omstandigheden. Ik weet vernederd te worden en ik weet ook overvloed te hebben. Alleszins en in alles ben ik ingewijd, zoowel om verzadigd te worden als om honger te lijden, om overvloed zoowel als om gebrek te

13. hebben. Alles vermag ik in Hem, die mij kracht geeft.

14. Nochtans hebt gij wel gedaan, dat gij deelgenomen 15* hebt in mijnen druk. Doch ook gij, Filippiërs! weet,

dat in het begin des evangelies, toen ik van Macedonië vertrokken was, geene gemeente met mij gemeenschap gehouden heeft tot rekening van uitgaaf en ontvangst

16. dan gij alleen, want ook te Thessalonika hebt gij mij eenmaal en andermaal voor mijne nooddruft gezonden.

17. Niet dat ik de gave zoek, maar ik zoek de vrucht.

18. die meerder wordt voor uwe rekening. Maar ik heb alles, zelfs in overvloed. Ik ben vervuld, nu ik van Epaphroditus uwe bezending ontvangen heb, eenen \\elriekenden reuk, een aangenaam, Gode welbehagelijk

19. offer. Mijn God nu zal al uwe nooddruft vervullen naar

20. Zijnen rijkdom in heerlijkheid in Christus Jezus. Onzen God en Vader nu zij de heerlijkheid tot in alle eeuwigheid! Amen.

Paulus dankt voor de ontvangen liefdegaven met fijnen takt. De gaven waren hem hoogst aangenaam om de daaruit sprekende gezindheid, niet bepaald om de gave zelve, want Paulus wilde van de gemeente onafhankelijk zijn. Het was eene geestelijke vreugde in dén Heer, welke hij door de collecte had, maar toch eene groote vreugde. — 'Hor, raxs = eindelijk eenmaal, nu ten

Sluiten